İşlerimi yapamıyorum?

Arkadaşlar ben son ilişkimde sorgulayıcı toxic bi hale bürünmüş bir birey oldum. Aylar sonra biriyle tanıştım şimdi de onu eski ilişkime benzetiyorum. İlişkiye karşı tavırları çok benziyor yani. Karşımdakine güvenmede sorun yaşıyorum ve hep böyle gidicek gibi duruyor. Buna el atmam lazım. Hayatıma biri girdiğinde 2 gün bile olsa onu hayatımın merkezine almayı başaracak kadar aptalım. Elimde olmuyor. Başlarda nedense erkek kovalar ya. İşte o süreçte coolum daha sakinim. Ama o süreç bitti mi ben de bitiyorum. Takıntılar başlıyo en ufak şeyler. Erkekleri böyle kabul edemiyorum. Doğalarına aykırı davranıyorum. Sakin olamıyorum. Alttan alamıyorum. Kafaya bişi taktımmı onu sorucam bıktırcam. Beni rahatlatana kadar konuşmalı. İğrenç bi durumdayım o an kendimi kaybediyorum. En kötüsü işlerimi de yapamıyorum.

Bu çocuğa da güvensizliğim kızları eklemesiyle başladı. Takipçim artsın diye yapıyorum dedi. Bi kızı silmesini istedim sildi de. Ama tripler bişiler. orada ipim koptu güven gitti mi her şeye takılmaya başladım. Ama yani bi erkekte tanımadığı kızları eklemez yani. Arkadaşlarını eklese yeter. Ben de öyle yapıyorum tanımadığım erkekleri eklemiyorum ki. Kıskançlık değil gururuma dokunuyor. Sanki iplenmiyorum gibi. Daha 2 ay oldu 1 kez buluştuk. Buluşmadan sonra daha kötü oldu benim için sanki saldı. Kız nasılsa bana bağlanmıştır gibi davranıyo. Evlenince aşkın ölmesi gibi. Ama ona sorsan her şey daha iyi olmuş daha gerçek olmuş. Tam anlamıyla sevgili olmuşuz. Ya benim asıl merak ettiğim ben bu ilişkileri hayatımın merkezine koymayı nasıl engellerim? Çocuğun yaptığı hatalar bi kenara. Her şeyin farkındayım. Sadece daha az üzülmek gerektiğinde üzülmek istiyorum. Şimdi diceksiniz o sana güven vermesi lazım. Yok ben de sorun var. ben hemen karalara bağlıyorum çok alınganım. İnstaya foto salsa kim için diye sorguluyorum kendimce. İşlerimi yapmak istiyorum ben artık!!;((((