Birinden ayrılık kararı almak seni zor durumda hissettirir mi?

şu an böyle bir süreçteyim 7 senelik ilişkimi her ne kadar istemesem de onu sevsem de bitirmem gerektiğinin farkına vardım… sadece beraber güzel bi aile kurmak istemiştim uyarılarıma rağmen yıllardır ihmal etti ilgisiz bıraktı ve artık beni kendinden soğuttu. Aslında asıl mesele benim kendime saygımı kaybetmem, kim olduğumu unutup bir başkası için var olmam. Kendimi bulmak tanımak istiyorum bir yerde çalışmak istiyorum cafede mesela kendisi ile de ben cafede çalışırken tanışmıştık asla izin vermiyor hayır yapamazsın benim buna ne diyeceğimi bilmiyor musun diyor. Herşeye müdahale eder, yaptığım fedakarlığın haddi hesabı yok. Hep sıramı bekledim sabrettim işinde çok destek oldum ama artık düzeleceğine inancım ve umudum kalmadı. Benim motivasyonum onunla kurduğum hayallerdi bizi bekleyen gelecekti, ama istediğimi giyemiyorum istediğimle görüşemiyorum istediğim yere gidemiyorum kendisi benle de gezip tozmuyor? Bomboş yapayalnız yaşıyorum. Artık gerçekten umudum kalmadı gencecik yaşım heba oluyor gibi hissediyorum. Şuanda da maddi olarak gerçekten çok zor bir süreçten geçiyor böyle bir dönemde ayrılmak da istemiyorum. Param bitti diye terketti desin istemiyorum ona destek olmak istiyorum. Ama yıllardır yaptığım şey de buydu ve şimdi aynaya baktığımda mutsuz ve bana yabancı bir kadın görüyorum. Kalpte evet kafada hayır kısacası


Sizce kendim için severek ayrılmalı mıyım?
Yoksa bunca emeğe sevgiye son bir kez daha şans vermeli mi?
(Bu sefer de batıracağını düşünüyorum ne yazık ki)