Birçok acıyı yendim ama bunu atlatamıyorum, bittiğini bilmek canımı yakıyor. Ölene kadar benimle mi kaldı bu yara?

Üniversite de tanıştım, 1.5 yılı uzaktan, son 2 senesi İstanbul'da olmak üzere dolu dolu 5.5 sene geçirdik. Benim için İstanbul'a geldi, burada memur oldu. İlk evini ben buldum, İstanbullu olmama rağmen onunla öğrendim İstanbul'u, ilk tatilimi onunla yaptım, birçok şeyin ilkini onunla tattım. Hayatıma ondan önce kimseyi almadım, fırsatım olmasına rağmen. Onu Allah için sevdim, gözümden sakındım, her zaman benden daha iyi olması için çabaladım, bebeğim gibi sevip, babası gibi koruyup eşi gibi sahiplendim. Ki sonunda evlilik planları yapabilmek için gerekli maddi gücü elde ettim. Çok kavga ederdik, anlık öfke patlamalarımız olurdu ama hemen sönerdik. Çünkü sevgim ve saygım sonsuzdu. Ailemi bir arabaya aldıysam, o arabanın son üyesi o idi. Onsuz güzel bir yemek bile yemek gelmezdi içimden. Ailesi ilede tanışma fırsatı buldum, beni sevdiler, bende kendilerini. Rabbime şükrediyordum. Sonra biranda soğuk yapmaya başladı, 1 sene önce ettiğimiz kavgayı bahane ederek fevri ve titiz oluşlarımı sunarak ara vermek istediğini söyleyip memleketine gitti. Memleketinden dönüşünde bir mesaj ile ayrılmak istediğini, ayıp olmasın diye en azından mesaj ile söylemek istediğini belirtti. Hayatımda ilk defa birinin karşısında ağladım, benim için ahiretlikti gözümde. Saf bir sevgi ile onu mutlu etmek dışında gayem yoktu geçici leş dünyada. 2 hafta sonra kurumundaki bir erkek ile gördüm onu, beynimden vuruldum. Ağır şeyler söyledim. Bu hadiseden 2 hafta sonra da onunla başbaşa tatile çıktığını öğrendim ve son mesajımı ona yazıp orada iletişimimizi bitirdim. İzine çıkabilmek için 1 ay önceden izin alması gerekti kurumundan. Benden ayrılmadan önce yani... 1 sene oldu ve evlilik kararı aldılar, aileyle yüzükleri taktılar. Benim bu yalancı dünyadaki tek hayalim, tek umudum öldü. Kendimi işe, sporuma vermeye çalışsamda bu acıyı kalıcı olarak silemedim. Ölene kadar gözüm yaşlı kaldı gibi. Acıların üstesinden gelmeye çalışıyorum ama anıların altında kaldım. Tavsiye değil, dua istiyorum sizden.