Bu Kadar Zor Olmamalı?

Maalesef rahatlık insanlara batıyor. Acı bi gerçek başta ilk cümleyi duyduğumda yok be diyip geçmiştim ancak sonradan taşlar yerine oturdu. Rahatlık batmasına biliniyor. İlişkilere, bağlara otluk bokluk sokuluyor. kimse masum değil hem de kimse suçlu değil. Aslında ortada büyük bir paradoks var. Birçok insan birisi ile flört ederken başkaları ile de konuşma gereği duyuyor. Bunu sağlayan şey iletişimin kolayca kopabilmesi oluyor. Hepimizin yedek planı var. Hepimiz birilerinin yedek planıyız. Peki bu noktada insanların kontağının kolayca kopabilme nedeni ne? Mükemmeli arıyor oluşumuz. Kaybettiklerimiz ve zaman harcadıklarımızı düşününce artık daha temkinli ve seçici olmaya zorlanıyoruz. Daha seçici olmak daha kolay silmeye neden oluyor. Daha kolay silmek, daha çok insanla kontak halinde olmayı gerektiriyor. Birinden hoşlanıyorsun ve birden soğuk davranmaya başlayıp İletişimi kesiyor. Üzüntü duymamak adına başkası ile konuşmaya başlıyorsun ve sıra kaymış oluyor. Biri ile konuşuyorsun ve o sandığın gibi gelmiyor. Soğuk davranıyor ve kontağı kesiyorsun. Artık başkası ile konuşmaya hazırsın. Hepimiz birinin birkaç seçeneğinden biri olma fikrinden rahatsızlık duyarız ama bu rahatsızlık hepimizin yedekte birilerini bulundurmasını engellemez. Çünkü artık hayat çok hızlı akıyordur ve insanlar tüketilebilir canlılara dönüşmüştür. Benim için artık insanların getirisi ve götürüsünü hesaba katınca ne kazançlar artık tutarlı ne de kayıplar artık ağır geliyor

İyi ve güzel seven kadınlar hep kötü erkeklerle harcanır. Iyi erkekler ve iyi kadınlar bulmaz birbirini. Denk dengini bulmaz dünyanın kanunudur.