Sevgilime yük oluyormuş gibi hissediyorum. Ayrılmalı mıyım?

Erkek arkadaşımla 4 ay önce tanıştık. Kendisi yabancı uyruklu, beni görmek için başka bir ülkeden yaşadığım şehre geldi. 1 hafta kaldı. Aramızdaki her şey büyük bir aşkla başlamıştı. Hayatımda kimsenin kimseyi bu kadar sevdiğini görmemiştim, tıpkı filmlerdeki gibi seviyordu beni. Kendi yaşadığı ülkeye dönerken 2 hafta içinde beni tekrar görmek istediğini söyledi. Hatta gittiği andan itibaren sürekli bunu dile getirdi. Ve 2 hafta bile olmadan bana bilet aldı, bu kez ben onun yanına gittim. Benimle evlenmek istediğini söylüyordu. Çalışmana bile gerek yok, sen sadece arada ev işlerini yapsan yeter, ben sana bakarım diyordu. Onun yanına giderken param olmadığını da biliyordu. Üstelik ev işi falan da çok bilmiyorum ama onunlayken gerçekten öğrenmeye çalışıyorum. 3 haftadır beraber yaşıyoruz. Ama beni beceriksiz biri olarak görüyor. En başında beni aklına o şekilde kodladı. Sürekli eleştiriyor. Bana dağınıksın diyor dağınık olmadığım halde. Dün aceleyle dışarı çıktık o yüzden bir tek dün evi toplayamadım ama diğer çoğu zaman özellikle de son günlerde yemek yapmaya da başladım ve evi de toparladım hatta çamaşır makinesi çalıştırmayı bile burada kendi kendime öğrendim o işteyken. Ama bana sürekli hiçbir şey yapmıyorsun diyip duruyor. Banyo süremi, çok su harcamamı eleştiriyor. Oysa banyoya girdiğim saatlerde o işte oluyor zaten buna rağmen bilip bilmeden eleştiriyor. Bulaşık yemek çamaşır gibi işlerin hepsini yapıyorum, sadece evi süpüremiyorum çünkü süpürge yok evde. Bana çocuk gibisin diyor, her şeyi bin defa söylemem gerekiyor diyor. Bu şekilde yaşamak istemiyorum dedi dün gece. Ben de ona Türkiye'ye döneceğim o zaman dedim. Senin kararın ama dönersen bir daha gelemezsin demedi. Bir süre birbirimize karşı mesafeliydik ama sonra tekrar sıcak davranmaya başladı. Ama ben kendimi hâlâ ezik gibi hissediyorum. Sürekli evde onu bekliyorum dışarı çıkıp gezmiyorum bile, asla para harcatmıyorum. Ben çalışma vizem olunca çalışırım zaten, o istemese bile. Ama şu anda böyle olunca kendimi ezik gibi hissediyorum. Onun karısı değilim ona rağmen evdeki işleri yapıyorum, evlenenler ayrılınca nafaka alıyor sırf bundan. Ben tamamen iyi niyetimden yapıyorum hatta onu alttan da alıyorum sık sık ama bana kendimi kötü hissettiriyor. Geçen gün ilaç almamız gerekti kendi paranla al dedi, ondan önce ped alacaktık yine aynı şeyi söyledi. Mesele para değilmiş, ben müsriflik ettiğim için bana bir şeyler ödemeyi öğretmek istiyormuş. Yanımda 50 eurodan başka para yok. İçten içe benim masraflarımı da karşılamak ona psikolojik olarak kötü geliyor gibi. Sizce ayrılıp Türkiye'ye dönmeli miyim?