Neden çirkin kadınlar daha mutlu?

Ben şunu gördüm artık. Güzel olan çirkine özeniyor, çirkin olan güzele. Ama hepsi karakterinin olduğunu savunuyor fsfdfsdfs. Yakışıklı olan eziyor kullanıyor. Çirkin olan kurban rolü yapıyor, sonra eline şans geçince yakışıklı olan gibi davranıyor :D :D

Yani durumuna gerçekten üzüldüm. Ama yani güzel olman iyi bir şey. Sonuçta herkes ne kadar karakter karakter desede herkesin ilk baktığı şey güzellik. Sonra zaman geçirdikçe karaktere bakıyorlar. Erkek kafası işte, naparsın. Hatta bazıları karakteri hiç umursamıyor, barbie-doll gibi dolansın yeter falan :D

Bazıları da tam tersi, çirkin olsun da bakmasın millet, bana sadece sadık olsun diyor. Arada şöyle bir tema var yalnız.. Fark ettin mi? Hepsi sanki köle arıyo kendine.

Sana bakıyor, heee bu zeki, karakteri var, güzel, ben bunu alsam bile başıma bela açar bu diyor :D Sonra bakmışın uğraşmıyor bile.

Bazıları da uğraşıyor, niye? Çünkü aklından tek düşünce geçiyor, bunu yatağa atayım, kullanayım, tamam canım sıkılınca bırakırım.

Diceksin ki peki gerçekten sevenler nerede? Merhaba :D Burada gerçekten sevenlerin temsilcisi olan ben var. Neden yokuz biliyor musun ortalıkta? Çünkü gerçekten sevdikten, her şeyimizi verdikten ve sadece sevdikten sonra aldığımız cevap ihanet :D

Aldatma, yalan, gizlilik, cart curt. Baksana şu siteye, buradaki sorulara. Sanki herkes kuş beyinli. Herkes akılsız gibi. Herkesin ağzından karakter lafı düşmüyor maşallah. Gören dicek hepimiz gandhi'yiz, gören dicek hepimiz dünyanın en zeki, zengin ve ahlaklı insanıyız.

Bir yerden sonra insan inancını kaybediyor. Kalbinin ezilmesi, yıkılması ne kadar kırıcı bir şey biliyor musun? Bir insana gerçekten güvenip de, her şeyini verip de sadece sevginin karşılığını almak çok mu?

Genelde herkes kendi seviyesinin üstünde birini arıyor. Güzel olsun çirkin olsun, erkek olsun kız olsun, bir yerden sonra kalbi o kadar kırılıyor ki, kendinden alt seviyede olan biriyle bile istiyor, yeterki sevsinler diyor çünkü.

Kimse gelip de bana böyle ahlak savaşçılığı yapmasın. Kim ister ilk başta çirkin biriyle birlikte olmayı? Kimse istemez. Ama gerçek sevgiyi ararken bir yerden sonra insan dönüp kendine şunu soruyor. Benim isteğim güzelliği çirkinliği mi? Yoksa sadece sevgi mi? Hayatı biriyle paylaşmak mı? Birini gerçekten sevmek mi? Çok mu istiyorum hani birinin elini tutayım? Ben hak etmiyor muyum sevgiyi? Benim neyim eksik? Sırf çirkin olmam mı sorun? Sırf güzel olmam mı? Çok mu istiyorum ya ben. Biri olsun böyle, her gün prensesim gibi davranayım, seveyim, bebeğim gibi bakayım, mutlu edeyim, bir gülüşü hayatımdaki en büyük başarım olsun?

Bunları düşünmeye başladıktan sonra insan güzellik çirkinlik dinlemeden kalbini dinliyor ve yanında mutlu olduğu kişiye gidiyor.

Erkekler için şöyle bir durum var. Güzel kadınlarla takılayım, her şeyi yaşayayım ama evlendiğim kişi ortalamanın altında bir güzellikte olsun; ki, diğer erkekler tarafından bakılmasın ya da benimle olduğu için gözü başkasını görmesin veya yaptığım/yapacağım hataları affetsin.. bende güzel olan diğer kadınlarla yine takılabileyim. Diğer türlü olsa, yani güzel bir kadınla birlikte olsa ne olur? Sürekli ilgi göstermek zorunda, her an başkaları aklını çelmesin diye. Sürekli aklı eşinde olacak, acaba beni aldatıyor mıdır diye.. ilk hatasında tekmeyi yer, çünkü elini sallasa ellisi kapısına dizilir diye.. gibi gibi faktörler maalesef düşünülüyor.

erkekler güzelliğe adam olan iç güzelliğe bakar. zaman içinde çirkin dediğiniz kadın adamın gözünde dünyanın en güzel kadını olurken, erkek için güzel kadın zamanla dünyanın en çirkin kadını olur, erkek adam göze bakar ama adam olan iç güzelliğe bakar