29 yaşındayım evliliğe hala kendimi hazır hissetmiyorum?

Hem o hem de kaybetmekten korkmuyorum artık. Bu da beni ilişkide çaba göstermemeye itiyor. Birisinin gitmesi beni artık yıkamaz gibi bir düşünceye kapıldım. Pek umursayamıyorum o yüzden insanları

Ah evet onu ayarlamayı artık öğrenmem lazım o yüzden. Evet umursamaz oldum aşırı derecede. Önceden aşk acısı çekerdim falan filan. Şimdi ayrılıyorum mesela 2 gün geçiyor. Aa ben 2 gün önce ayrıldım diyorum. O kadar unutuyorum. Çok doğru. Hayat bana bişey öğrettiyse bunu güzelce kullanmalıyım. Uzun uzun yazdığın içinde çok teşekkür ederim. Durumum için gerçekten çok iyi oldu. Büyük resmi gördüm

Ya benim yaptığım fedakarlıkları görseydin. Duvara yapsam yemin ederim dayanamaz çiçek açardı ya. O kadar sa**lak yerine konmuşum ki, sonra kendime çok kızdım. Değmeyince insan kendine daha da yükleniyor. Aldatılmanın psikolojisi çok ağırmış ya. Üstelik beni aldattığının ertesi günü bana 3 yıl boyunca almadığı çiçekleri vs alınca çok ağırıma gitti. Bunlardan sonra duygularım resmen kaya gibi oldu. Basit şeyler ama insanın kalbini çok kırıyor be. Sonrasında da böyle bir insan haline dönüşüyosun sanırım. Ama söylediklerinde gerçekten çok haklısın. Herkes bir değil. Herkes onun gibi a**di değil. Çabalamam gerekiyor benimde. Hatamı gördüm biraz da olsa, umarım zamanla düzelirim, severim, sevilirim bende

Çok şükür ki atlatmışsın. Bende ilk 3 ayımı hatırlamak bile istemiyorum. Uyurken bile içimde o acı hep vardı. Çok şükür atlatmışız. Çok doğru bizden gitmiş zaten hiç önemi bile olmamalı. Benimde bunu çözmem lazım artık. Kesinlikle öyle, bizlerden çaldıkları kolay şeyler değil. Ah ağır şey. Biz yine iyiyiz, onlarınki çok daha ağır olacak. Aminn amin inşallah bundan sonra umarım yüzümüz gülsün

Çok haklısın, öyle gerçekten. Amin hepinizin hakkında inşallah. İyi geceler:)

O yüzden mi hazır hissetmiyorum acaba ya

Umarım ya. İsteyip de böyle hissetmek de zor çünkü

Evden çalışıyorum

Bizde böyle olsun istemezdik

Yanii 😅

Ya ne güzel. Kadınlar daha duygusal oluyor işte 🤦🏻‍♀️

Neden ya

Olmadı. Evet o da korkutuyor

Çok da değil aslında. Beni birisinin sorumluluğu da korkutuyor. Annesi, babası, yemeği, ütüsü, ev, sorumluluk vs vs. Her şey aslında. Her kadının korktuğu kadar korkuyorum sanırım

Ya evet. Aslına sanırım evlenmek istemiyorum. Ama çevre, baskı vs kendimi buna zorunda gibi hissediyorum. Sevgilim olsun evet ama evlenmeyelim :/

Akışta kalmak dimi? Sanki en mantıklısı bu gibi gerçekten. Böyle ikilemde kaldıkça da yoruluyor insan çünkü. Hiç olmazsa ne istediğime karar veriyim

Deneyebilirim aslında bende. Aşk acım geçti diye umursamamıştım aslında ama bu ikilem geçmiyor. Sanki kimseyi öyle sevemeyecekmişim gibi. Bu da insana panik yaptırıyor. Ben olmazsa gerçekten yardım alıyım. İlla aşk acısı olmasına gerek, bu da bir problem. Kuzenin atlatabildi mii, şimdi nasıl