İlişkiye zaman vermek biraz nefes almasını sağlamak ne kadar doğru?

Bizim 2 buçuk senelik bir ilişkimiz var. Birbirimize bu ana kadar hiç yanlışımız olmadı, bir şey yaptıysak hep gelip söyledik sonuçları ne olursa olsun. Ondan yana bir sıkıntımız yok. Ama uzun süreli ilişkiler bir noktadan sonra monotonluğa evriliyor ya ne yaparsak yapalım. Biz de o monotonluğun içine düştük 3 aydır. Yaptığımız şeyler belli, gittiğimiz mekanlar belli, yediğimiz şeyler belli. Bunun dışına çıkmadığımız için ben istemsiz çok yüklendim ona küstüm veya trip attım açıkça ne yapmak istediğimi söylemek yerine. burada hatalı olan benim bu raddeye gelmeden önce söylemem gerekirdi. Aklımı okuyamaz, ne istediğimi bilemez doğal olarak. Haklı olarak onan böyle davranmam zoruna gitti ve bir süre ikimiz de ilişkiye zaman verme kararı aldık. Bu kararı vermek çok zor oldu, ayrılırken sımsıkı sarılarak ağladık. Ailelerimiz de bu duruma çok üzüldü ama onlar da bir süre ayrı kalıp, ilişkinin değerini anlayıp, birbirimizi özlemenin daha doğru olacağını, zamanla zaten kısmetse her şeyin düzeleceğini söylediler. Ne zaman ararsam arayayım iki eli kanda bile olsa çıkar gelir yanıma. Bu aralar kötü bir dönemden geçiyorum aramak istiyorum ama ararsam özlem duygusu olmayacak. Bu yüzden arkadaşlarımla ailemle daha çok vakit geçiriyorum. Sizce doğru bir karar mı bu verdiğimiz?