Mutsuz evliliği olan anne baba ile büyüdüm, ilişkilerimde duygusal olarak tatmin olamıyorum. Çocukluğuma mı bağlıdır partnerime mi?

Benim de anne babamın evliliği güzel değil. Aslında evlilik her zaman güzel geçecek bir şey değil. Hayata rasyonalist yaklaşmak gerekiyor. O aşk filmlerinde romanlarında şiirlerindeki gibi bie aşk yok. O işin fantezisi. Benim evlilikte bazı korkularım var mesela annem babama muhtaçtı ona ekonomik olarak muhtaçtı. Babam da çocukları kim bakacak diye ve biraz da annemden boşanırsa ailesi annemi mutlu etmez diye annemden boşanmadı acıdı ona biraz da. Aldatmadı da her şeye rağmen hayatta birbirine karşı çeşitli müşterekleri olduğu için evli kaldılar. İşte ben bunu istemiyorum. Adam beni arzuladığı istediği için benimle vakit geçirmeyi sevdiği için yaşamayı sevdiği için benle evli kalsın ben onunla öyle olduğu için evli kalayım istiyorum. Ben aşka falan inanmıyorum. 29 yaşındayım 30 yaşıma girmeme birkaç gün kaldı. Asla hiçbir erkek için çok yoğun uç duygular hissetmedim. Yakışıklı bulup seksüel şeyler hissettim ama fazlası olmadı. Benim annem babam gözümün önünde defalarca kavga ettiler dövüştüler. Ama sonra barışıp devam ettiler çünkü biz vardık. Bize kim bakacaktı? Karısı veya kocası tekrar evlense boşandıktan sonra bizim nasıl bir hayatımız olurdu? Kadının ekonomik bağımsızlığının olmadığı ve erkeğe de çocuklar ve evle mücadele etmenin öğretilmediği toplumsal cinsiyet rollerinin bıçak gibi kesildiği dönemde yetişen nesiller bu yüzden evliliğini sürüdüyor. Bu şimdilerde eskiye göre daha azaldı. Ben evliliğe kadın erkek ilişkisine çok büyük bir aşk yüklemiyorum. Benimle sevişmeyi seks yapmayı istesin sevsin beni beğensin. Cinsel hazlarını benle gidermek istesin. Gezmeyi eğlenmeyi yiyip içmeyi gezmeyi sevsin kavgacı olmasın geçimsiz uyumsuz olmasın sohbet etmeyi sevsin ağzı iyi laf yapsın baba olmayı istesin çocuklarını sevsin onları benden yaptığı için bana ve çocuklarına bağlı olsun yeterli. Benim annem de babam da bize kurdukları aileye bağlıdır. Aşk meşk olayları bilmiyorun.