Neden ilişkilerde başlarda her şey iyi oluyor, sonradan bozuluyor?

Hiç bunun böyle olmasının sebebi ilk zamanlarda insanlarla bir heyecan benim mutluluk hayatına birisi girdiği için bir sorumluluk oluyor ama sosyal medyanın etkisiyle ve belli bir zaman sonra sürekli iletişim içinde olmak Özlem olmaması kişilerin birbirine saygı ve sevgisini kaybetmesi fikir ayrılıkları meydana geldiğinde veya herhangi bir sorun olduğunda sen haklısın ben haklıyım demek yerine herkes ben haklıyım dediğin için sorunlar oluyor çünkü bir şeylerin heyecanı kaçıyor. Mesela insanlar kafelerde pastanelerde muhallebicide buluşulmuş teknoloji olmadan önce bu kadar sosyal etkinin diye sosyal medya olmadan önce O zamanlar daha bir heyecan varmış şimdi heyecan kalmadı ki herkesin elinde cep telefonu 7/24 zaten konuşuyor ondan sonra da çabuk sıkılıyor

Başta, kendimizin en iyi yönlerini gösteriyoruz birbirimize. Bazıları da kendini göstermek yerine maske ve yalanlar arkasına saklanıyor, farklı motivasyon ve amaçlar için. Ne amaçla olursa olsun eninde sonunda yorucu olmaya başlıyor, zirve noktasına geldiğinde de ilişki doğal olarak bozuluyor. Başta "çok iyiyi" oynamamak lazım, kendinizi abartmadan, uygun dozlarda gösterin. Karşınızdaki beğenmeyebilir, sevmeyebilir, bu onun problemi. Olmadığınız kişiyi oynamaktansa, kendiniz olmak her zaman en iyisidir. Hayatınızdan "yapıcı dersler" çıkardığınız sürece...

İki eksik insanın bir araya gelip birbirlerinin aykırılıklarına katlanmasını aşk zannediyorlar. Zıtlıklar hoş görülebilir ama kabul edilmesi mümkün değildir. Bu sebeple iki uçurumdan bir dağ olmaz. Yalnızca benzerinizin yanında huzur bulabilirsiniz. Geriye yaslanıp kasılarak, beni olduğum gibi kabul et diyen birini, olduğu gibi reddetmek kendinize yapacağınız en büyük iyiliktir..