Kızlar, Esim ile aramizda ki problem ney?

Lütfen hakaret ve +18 içerikli cevaplarınızı kendinize saklayın. Şimdiden düzgün yorum, tavsiye ve görüş bildirecek arkadaşlara teşekkür ederim. Dostlar, yaklaşık 3-4 yıllık sevgililik hayatı geçirdiğim eşimle yaklaşık 1 sene önce evlendik. 3-4 senelik sevgililik dönemimizin başından sonuna kadar evlilik baskısı ve mobingi ile evlendik. Açıkçası ben eşimi seviyorum ve niyetim sevgili kalmak değildi. Ancak evlilik için yeterli maddi gücüm yoktu ve öğrenciydim. Okul, mezuniyet, nakit gibi problemler vardı ve hala var. Daha doğrusu, "elalem ne der, şu eksik, kusur bulunur" vs. gibi durumlar yaşamak ve yaşattırmak istemiyordum. Bundan dolayı hep erteledim. Velhasıl kelam, eşimle ilgili değil ama erken bulmama rağmen evlendik. Tabii ki kendimi hazır hissetmiyordum, ki değildim de. Yeterli miktarda altın alamadık. Ailemin borçları vardı, ev almışlardı. Altınları borçlardan dolayı ailem aldı (takımlardan bahsediyorum; çeyrek, gram vs. ki bunlar arasında karşı tarafın taktığı en ufak bir şey yok. Karşı taraf da takmadı zaten). Bunlara eşimin rızası vardı zaten, ama evlendikten sonra durmadan bunları söylemeye başladı. Her Allah'ın günü "altınları aldılar, hakkımızı yediler, beni istemiyorlar" gibi cümleler kuruyor. Ailemin onu istemediğini nereden çıkardığını sorduğumda ise en ufak tek bir cümle dahi söyleyemiyor çünkü böyle bir şey yok. Ama durmadan aynı cümleler, dostlar. Şimdi geldiğimiz durumda gerçekten ben eşimle evlenmeyi erken buluyordum ama mutlu olmaya çalışıyorum. İnanın, ne isterse öyle ya da böyle yapmaya çalışıyorum. Asgari ücret x3 gibi bir maaşım var ve günümüz şartlarında mükemmel olmasa da yeterli. Kendisi de pek istemesem de çalışıyor ve inanın, çalıştığının eve en ufak katkısı yok. Alışverişine dahi yetmiyor, üzerini tamamlıyorum. Genel özet bu ama bardağı taşıran damlaya gelecek olursak; bayramda ne yapalım konusu açıldı. Kendisi, bayramda şehir dışına çıkalım dedi. Ben de "olur" dedim. Düğünden kalan borçları ödüyorum halen, ama dert değil, gideriz. "1. günü gidelim, 3. günü döneriz" dedi. Ben de dedim ki, "1. günü aile ziyareti yapalım. Annemlere gideriz, annenlere gideriz. 2. günü gidelim." Bardaktan olay çıktı: "Gitmek zorunda mıyız? 4. günü gideriz." Olay büyüdü de büyüdü. En korktuğum şey, fobim, küs uyumak, aynı evin içinde dargın olmaktı. 1 senedir sabit her ay 3-5 gün bu şekiliz. Nedendir, çözemiyorum. Neyi nerede yanlış yaptım?(Bu arada dip not: Annemler uzakta, eşimin ailesi bizim eve yakın, bizimkiler uzak.)