Bir insan neden sevemez ki? her geçen gün daha fazla.(peki ya geçmiş :/) uzun gibi gelsede bir çırpıda okuyacağınızı düşünüyorum-?

her geçen gün daha fazla istiyorum birine aşık olabilmeyi ya da gerçekten gönülden sevmeyi. belki konuşsam biriyle tam anlamıyla tanışsam ve ya tanışmak istesem sevebilme ihtimalimi aşık olma güdümü öne çıkaracak ama başkasıyla tanışma isteği fazla olsa da hala birine aşık olduğum sevdiğim unutamadığım biri olduğunu hatırlayınca kendimi durduruyorum. nolur devam etme zaten onun özlemi varken içinde, başka birini tanımak onu unutturmak yerine hatırlatır hem karşındaki yeni olan kişiye haksızlık yapmış olursun hemde kendine ağır bir yük daha eklemiş olursun diye söyleniyorum kendi kendime. yaklaşıyorum hissettiyorum tanımak istediğimi yaklaştıkça onun ve benim bakışmalarımız daha da fazla artıyo ve bişey sadece bir hareket bekleniyo benden ağzımdan bir söz çıkıcağına eminler biliyolar ama devam edemiyorum ya sadece ufak bişiler söyleyip ordaki durumumu kurtarıyorum ya da yönümü değiştiriyorum. bu duygu yönümü değiştirmeden önceki duygum çok fazla güzel-heycan verici ve tatlı ki devam ettirmek kalbime çok korkutucu geliyo. korkmamın nedeni ya kalbimdekinin çok fazla yerinin olması ya da gerçekten artık sevemiyorum :/