Ya ben cidden kafayı yiyeceğim?

Ben 10 yıllık evli bi kadınım eşimi pek sevmesem de anne ve babasını çok sever, sayarım. Bunu fazlasıyla hak eden insanlar, onlar da aynı şekilde beni çok sever sayarlar. Bu aralar kayınvalidemin taşınma telaşı var gidecekleri ev yeni yapı ve özenli bir temizliğe ihtiyaç vardı. Temizlikçi kadın aradığını duyunca dedim ki Anne 4 kızın var ben de dahil 5 kişi herkes bir odaya girse 3 4 saate tertemiz yapar çıkarız o da çok sevindi tamam dedi herkesin müsait olduğu güne kararlaştırdık anlaştık. 2 görümcem sabahtan gitmiş ben de öğlen gittim biri pazara gidiyorum diye akşam geldi diğeri çocuklarım var diye gelmedi (benim de 2 küçük çocuğum var) gelen 2 görümceden biri yalandan 2 bez vurup gezmeye gitti. Sonraki gün eşyaları toparlayıp yavaş yavaş yerleştirelim dedim çünkü kayınvalidem hem bacaktan hem de boyundan rahatsız ayağı topal tek başına halletmesi imkansız. Ben de acayip üzülüyorum herkes bi işin ucundan tutsun evini dizelim otursun kadın diye düşünüyorum ama kendi öz evlatları annem hasta demeden herşeyi onun üzerine yıkıp yorulduk gelemeyiz diye bahanelerle gelmiyorlar sinir krizi geçirdim bağırdım artık bu ne ya kimse elini taşın altına koymuyor herkes bi bahaneyle işin içinden çıkıp kaçıyor ben boşuna mı 3 gündür burada kalıyorum dedim. Yemin ediyorum kayınvalidem arayıp yemek yaptım gelin dese koşa koşa gelirler öyle pîs insanlar. Ben hayatımda böyle menfaatçi iğrenç insanlar görmedim ya. Eşim de kızdı yarın eve gidiyoruz sen üstüne düşeni fazlasıyla yaptın dedi