Psikolojik sorunlardan dolayı sevgilim uzaklaştı, sizce sevmiyor mu beni?

O kadar kolay olmuyor. Net bir cevap vermedikçe benim kafam emin olmuyor asla. Zaten gel yüz yüze konuşalım deme sebebim de bu. İnsan gibi sevmiyorum çünkü bundan dolayı demesi lazım. Aldatıyor bile olabilir diye düşünmeye başladım.

Canım benim herkes senin kadar iyi yetişmiş, kibar vs değil maalesef. Sen kimseyi böyle arafta bırakmazsın ama bunlar bırakır..

Ayrılırsam çok zor toparlanırım ama aşkımdan öldüğüm için değil güvenim gidecek geri insanlara ve toparlanamayacağım. Bilmiyorum finallerim de başlıyor bu kafayla nasıl yapacağım bilemiyorum. Tahminen artık ömrümde ilişki yapmayacağım :( belki başta iyi davranıp amacına ulaşınca bırakmaya çalışmıştır kim bilir diye düşünüyorum. Çünkü 6-7 ay gayet iyi davranıyordu ve beni okuldan bile alıyordu işi yokken. Sorun ben değilim iş hayatı, iş hayatını bıraksa psikolojik olarak daha hızlı toparlanırdı ama beni bırakmak daha cazip gelecek eminim. canım gibi insanlara kanıyorum iğrençleştim.

Kendini hiç yıpratma bak her zaman tünelin sonunda ışık var. 7 yıl platonik olduğum aşkından öldüğüm adamla iletişimi kestim kendimi asla toplayamam erkek sinek bile istemiyorum dedim, şu an başkasıyla nişanlıyım. Hiç öyle düşünme yani her şeyin en güzelini hak ediyorsun üzülmeyi değil

Abla ağlayıp duruyorum bunu yazarken bile ağlıyorum çünkü kimsem yok artık ve güvenim yok. Hayatımda duygu denen bir şeyi hissetmiyorum ve gelen kişiyi de bu güvensizliğim yüzünden suçlayıp duracağım. Çünkü hiçbir zaman değer göremedim ilişki olarak. Biri bana bir veriyorsa ben on verdim ve yazıklar olsun insanlardan tiksiniyorum. Birinin beni gerçekten sevdiğini çok zor anlarım çünkü çok kuruyorum kafamda.

Zaten genelde sevgiyi hak etmiyor insanlar maalesef ama iyiler yok mu mutlaka var. Daha çok gençsin, önünde çok uzun bi yol var

Platonik olduğunla neden konuşmayı kestin abla?

Tak demişti artık, uğraşmak istemedim daha fazla

O kadar kolay olmuyor çünkü kaygılı bağlanan biriyim. Sevdiğim tam severim ama bu şüpheli durum beni yoruyor. Net olsaydı belki böyle olmazdı. Kafamda kuruyorum sonra.

Belirsizlik değersizliktir her zaman söylerim kafanı dinle ilişkilerden uzak dur bir süre

Daha anlattıklarım çeyreği ve beni gerçekten de baştan beri hiç sevmemiş sadece arzulamıştır diye düşünüyorum. Üzüldüğüm giden zamanım ve sağlığım... İlişki denen illet benim gibi iyi niyetliye yaramıyor. En iyisi iyi kalpliysen hiç ilişki yapmayıp kendine yönelmek. Yıllar önce buna karar vermiştim ve bununla konuşup değer görünce başlarda doğru kişidir diye düşündüm bana zaman ayırdığında ama yanılmışım. Herkes başta iyidir ama sonrası diye uzun süre flört ettim. Bilemiyorum, bu kadar akıllı biri olup böyle aşk konusunda kör olmam beni üzüyor. Çünkü ben aşkın menfaatle olmadığını, empatiyle olduğunu düşünen biriyim. Sürekli psikolojik hastalık geçirdiğimden dolayı dedim belki gerçekten sıkıntısı vardır ve ben uyduruyorumdur ama yazmaması üzücü. En son dün arayıp konuştuğumuzda normaldi sesi ama yorgundu, sevmese hiç konuşmaz diye düşündüm ben ama ara verelim diyeceğinden eminim. Ara vermek benim için ayrılmaktır bu yüzden ara vermek gibi bir şeyi kabul etmem. En kısa sürede bir cevap verse de kurtulsam diye patlayasım var.