Gece sabah bitmeyen bir uzuntum var bana yardim eder misiniz?

Arkadaslar tam yenice 2 yillik olan bir iliskim vardi. 2 hafta once beni aldatmasiyla beraber bitti. Onu kendimden gececek kadar cok seviyodum bunu herkes bana disaridan da soyluyordu. Kendinden cok taviz veriyorsun yapma diye. Bu sehirde yasamaya onunla alismistim ben suansa terk edilmis yalniz birakilmis bir insan gibi ortada kalmis gibi hissediyorum. Benimle iliskisi varken resmen baska biriyle flort edip geceleri sabahlari konusuyormus. Oyle zoruma gitti ki. Ben onu gozumle bile aldatmazken bakmaya kiyamazken beni hemde uzaktan birisiyle aldatti. Ogrenince kriz gecirdim dogal olarak, kendisi benim ilk sevdigim insan ve ilk iliskim bu arada. Hic cabasi yoktu biliyor musunuz? Ben sıkıldım uzun iliski insani degilim yapamiyorum darlaniyorum dedi. Madem darlaniyodun neden iki sene devam ettin ki? Yok beni seviyomusta eskisi kadar sevmiyormus ben sadece aliskanlikmisim ona gore vs. En sonunda ayrildiktan sonra ben onu cok aradim evet cok aci ama cok aradim bir caba gormek icin yoktu. Tersine bana oh be nefes aliyorum felan dedi. Sonraki surecte ise ben eglenmeyi seviyorum sen evlenilecek insansin eglendikten sonra yanina gelicem diyip kustah kustah konustu. Bense saskinlikla diyorum ki sevdigim adam (opsiyonel) bu olamaz. Simdilerde tasmasini koparmis kopek gibi ha bire profil degistirmeler, ha bire takipci artmasi gibi durumlar oluyor. Zoruma giden sey beni geceler boyu kahreden gunumu mahveden bu dert ona hicbir sey yapmayacak mi? Sen ben ne dersem yapiyorsun benim burnumun surtmesi lazim diyerek gitti saka gibi ya. Ve ben hala her sabah uyandigimda bir kalp agrisi ile uyaniyorum ayrildigimizdan beri. Ozluyorum donsun istiyorum ama onu istemiyorum. O kadar ortak yerimiz var ki ayni bolum ayni spor salonu ayni yer gibi gorunce bir kalbim atmiyor degil her seferinde. Cok zorlaniyorum arkadaslar cok. Herkes birgun gecicek ve o pisman olucak diyo ama bana hic gecmicek gibi geliyo. Amacim kabul etmekte degil bu arada gozumle gormek istiyorum ya gercketen canim acirken benim bu kadar onun da acisin istiyorum. Senin gibisini bulamayacagini biliyorum ama yapacai bir sey yok felan diyo bi de. Cunku o kadar belli ki benim gibi hickimsenin onu cekemeyecegi. Bana yardim edin. Kafami susturamiyorum sabahlari ozellikle ve aksamuzerleri kapanin icine sıkışmıs gibi hissediyorum. O gitti ya bir daha hicbir yerin anlami olmyacak gibi hissediyorum. Son olarak onunla karsilasiyorum maalesef ister istemez. Sizce nasil davranmaliyim? Bana bu kardesinize yardimci olun lutfen