Sizin sevgiyi ifade etme biçiminiz nasıl?

Yazı gerçekten çok güzel olmuş. Profesyonel biri olduğunuzu fark ettim. Sonra isminize baktım. Sanırım bu mesleği yapıyorsunuz. Valla bir şeyi fark ettim. Ailem bana karşı anlayışlı değildim hiç. Kararlarıma genelde fazla saygı duymazlardı. Ne liseyi kendim seçtim, ne sayısalı, ne üniversiteyi. En son bölüm değiştirip kendi istediğim bölüme geçtim. Ailem beni sevdiğini söylüyordu, kurban olduğum falan da derlerdi. Ama gerçek ve hakiki, özgün bir sevgi hissetmiyordum sanki. Hep bir koşul vardı. Ders başarısı. Onları gururlandırmak vs. 2 kere evden atıldım derslerim kötü diye. Dayımlarda gidip kalmıştım. Ayrıca ailemden defalarca fiziksel şiddet gördüm. Sınav sonrası, lisedeki veli toplantıları sonrası vs hep evde gerginlik havası oluyordu. Bir sürü öğütler, göz dağı vermeler, bak senin için o kadar para veriyoruz karşılığı bu mu demeler. Aile ilişkilerim hiçbir zaman istediğim gibi gitmedi. Annem mükemmelliyetçi, takıntılı ve kontrolcü biri, babamda da bu 3 özellik aynı şekilde vardı. Beni seviyorlardı ama bazen de kötü davranıyorlardı. Bilerek, bilmeyerek, bilgisizlikten ya da neyse. Sonuçta oluyordu. Defalarca psikoloğa gittim. Sorunlarımı anlattım ama net çözümler sunamadılar. Anlık rahatlatıcı şeyler söylediler. Belki de onlar da risk almak istemiyor. 1 ay önce babamı kaybettim. Kalp krizinden öldü. Kanseri de vardı ama düzelmişti. Küs ayrılmadık. Konuşuyorduk. Ama sağlam, yeterince samimi bir ilişkimiz de yoktu. Sağlıklı olması için bir sürü şey önerdim. Bazılarını yaptı, spora kaydoldu. Ama maalesef böyle bir şey oldu. Çok üzüldüm, ağladım. Keşke güçlü bir ilişkimiz olsaydı. İletişimi nasıl yöneteceğimi bilseydim

Türkiyede aile sorunları çok fazla. Psikoloğa gidecek oarası da yok kimsenin. Ücretsiz olanlara da sıra gelmiyor.

Sevgi bir bütün olarak ifade edilir aslında. Belki de kimi yanaklarını hafifçe sıkar iki yandan yanaklarını sıkıştırır ya da çok sevdiğini söyler ama bu, kişinin sevgisini en çok belirttiği davranıştır ve kişinin tercihlerine göre değişir. Kişiye göre de. Mesela ben annemi çok severim ve sürekli yanına gider çok güzelsin sevgilim derim yanaklarını sıkarım hafifçe falan. Ama onun bana yapma dediği bir şeyi de yapmam. Kızmasına gerek yok yapmamam için. Benim onun yapma dediğini bir daha yapmamam zaten benim anneme olan sevgimi ve saygımı belli eder. O kişiyi kıramazsın. Yardım istediğinde yaparsın, yapamayacak durumdaysan bir şekilde yolunu bulmaya çalışırsın bu da bir çabadır. Fakat tüm bunların dışında öyle bir tür vardır ki bu insanlar çok sevip sevgisini hiç belli etmez. Daha önce deneyimlediği şeylerin (1 kere de olabilir 10 kere de) verdiği acıyı yaşamamak için yapar bunu. İnsanoğlu nankördür acının kaynağı da budur.