Sevgilim beni ittirdi. Düştüm ve elimi çarptığım için morardı. Ayrıldım ama şimdi kararımı sorguluyorum. Normal mi bu?

3 yıllık bir sevgililik sürecimiz oldu. Tamamen zıt insanlardık ve çok düşünmeden, çok ani sevgili olduk. İlk yıl çok zor ve kötü geçti. Alkolikti, ilgisizdi, kaybetme korkusu yoktu. Sürekli onu değiştirmeye çalıştım. Bir çok noktada çok çabası oldu ve değişimine şahit oldum. Bana daha fazla vakit ayırması, alkolü tamamen bırakıp ibadetlerine yönelmesi, full ilişki odaklı olması.. bambaşka birine dönüştü. Ama hep kavga ediyorduk. Kavga sebepleri de genelde onun yaptığı şeylerden kaynaklıydı. Yani sürekli bir değişim süreci içindeydi.

Fakat sonradan şiddete meyilli hallerini göstermeye başladı. İlk başta normal yolda el ele yürürken sinirlendiği bir şey sonucu elimi sıkmasıyla başladı. Ben buna bile katlanamıyordum. Sesimi çıkardıkça daha çok kavga ediyorduk. Ne zaman sussam o zaman anlıyordu hatasını. Üniversitede aynı şehirdeyiz ve herkesin hayali olan o kediyle, sevgiliyle kutu gibi bir evde biz yaşadık bir süre. Kavga esnasında etrafa vuruyor, bir şeyler kırıyor, kapıları çarpıyor ve eşyalarıma zarar veriyordu. Bir kavgada hatta kedimizi de ayağıyla ittirdi. Kedi ufacık ve maalesef o da çarptığı için arka ayağı incindi. Birkaç gün üzerine basamadı bile. Topalladı. Bir keresinde de dışardayken kavga ederken ona tokat attığım için o da karnıma yumruk attı. Aslında orada bitmeliydi ama ben sadece uzaklaştım. Bir daha aynı eve girmeye bile cesaret edemedim. Hep uzaklaştım. Ama uzaklaştıkça da ilişki denen bir şey kalmıyor ortada. O da boyun eğiyordu çünkü. Her zaman pişman oluyordu ve benim uzaklaşmamı, soğuk davranmamı mantıklı buluyordu. Hiçbir şekilde zorlama ve tehdit olmadı. Kavgalar dışında ise mükemmel bir erkekti. Yani ideal erkek diyeceğimiz derecede bir erkek. Hayallerimi önemseyen, bunun için çabalayan, her konuda herkese yardım eden, ilgisini sevgisini esirgemeyen biri. Hatta dışardan görenler bu kadar iyi erkek arkadaşa sahip olmanın nasıl bir his olduğunu bile sorarlardı. Ben de dışardan tüm soğukluğumla resmen ne yaparsa yapılsın mutlu olmayan kadın modeli çiziyordum.

Son olayda da yine bu öfke problemlerini yaşayıp bir de beni itince bitirdim. Zarar gördüm. Elim morardı ve ağrıyor. Başımı ve belimi de çarpmıştım ama oralara bir şey olmadı. Doğru bir karar mı vermişim? Veya sizce tedavi olsa geçecek bir durum mu? Veya geçse bile bir daha tekrar bir araya gelince aynı şeyleri yapmayacağını nereden bilebilirim ki?