29 yaşındayım. Mantık olarak baktığım 39 yaşındaki kişiyle tanışmalı mıyım?

Beni arkadaşımla görüp, beğendiği ve arkadaşıma söylediği için olabilir mi?

Algın yanlış. İnsanlar sonuçta baktıkları kadarını görüyorlar. Senden başka kimse bunu söylememiş.

Kendi içimi biliyorum:) o yüzden seninkilere ihtiyacım yok. Kesinlikle bakış açını değiştirmeye ihtiyacın var.

Herkes mutsuz olursun, yaş farkı çok demiş. Buluşmadan önce buna karar verilmez mi acaba? Bir buluşsam mı önce

Haklı olabilirsin ya, tanımadan bilemem ki sohbeti, bakışları nasıl

İleride pişman olurum diye korkuyorum ya

Beni yanlış anlayacaksın ama çocuğum olup boşansam bile daha rahat yaşayacağım. Kendi maaşım, işim var. Bu zamana kadar ki ilişkilerimde maddi olarak idare ettiklerim bile oldu. Hiçbir kıymet bilenmedi. Aksine yapmasaydın oldu. O yüzden artık duygusallığımı işin içine katmayıp, kendimi düşünüyorum

Ben hiçbir sevgilimin parasını yemedim. Üstelik kredi kartını bana verdiği halde. Ben o kadın hiç olmadım. Yesem de eşimin parasını yiyeceğim. Ki bu da artık benim param olacak. Evlilikte senin benime karşıyım ben. En kötü ihtimali düşündüm. Belirli bir yaştan sonra insan ilişkilerinde ben bu adamla evlenebilir miyim, mutlu olur muyum gibi soruların yanı sıra ben bu adamla boşanabilir miyim, boşansam toparlanma sürecimde bana yardımı olur mu, boşandıktan sonra beni öldür*ür mü gibi sorulara da cevap arıyor insan. Evlenmek kadar boşanmak da doğal ve bu süreci de değerlendirmeye almak ne yazık ki zorunlu

Orası da doğru. Aslında evlenmemek de beni üzmez. Ama şimdi etrafımda çok kişi var diye takıntı yapmıyorum belki. Artık kimse beni istemeyince, bayramlarda yalnız kalınca pişman olur muyum bilmiyorum. Allah korusun, herkesin anne babasını bağışlasın ama annemle babamla da bana baki değil. Bunlarda beni korkutuyor açıkçası

Senin düşünce yapından çıkıp, yeni bir düşünceye doğru eğrilmeye çalışıyorum aslında. Evet eskiden bende aynı düşünürdüm. Fakat hayatın böyle toz pembe olmadığını gösterdiler. Sadece sevmek yetmiyor. Sevdiğin, değer verdiğin zaman çok üzüyorlar. Ben hep saf yerine konuldum. Umarım aynı şeyleri yaşamazsın, hayatının aşkıyla karşılaşıp, güzel bir hayat yaşarsın. Ne yazık ki benden bu saflığı aldılar, artık mantıklı davranmaya çalışıyorum. Umarım bundan sonrası benim içinde güzel olur

Yook ben o yolu geçtim artık. Kimseye sonsuz iyi niyetimi, sevgimi vermeyeceğim. Çok yıprandım, tövbe ettim. Bir daha benden çok şey alıp götüremeyecek kimse

Evlilik düşüncesi ile tanışacağız. Yukarıda nerede yazıyor evlilik kelimesi, bana söyler misin? Tanımadan evlenmeyeceğiz herhalde. Sen tanışma aşaması yaşamadan mı sevgili oluyorsun?

Sadece evlilik de mi iyi bir hayatım olabilir? Gittiğimiz mekanlar, gezdiğimiz yerler, aldığım hediyeler açısını da kastediyor olabilirim mesela. Ama işte sadece bakabildiğin kadarını görüyorsun, sende haklısın..

Mesela yaka bağır açıp, olgun olmayan insanları hayatıma eş olarak seçmemem gerektiğini anladım mesela. Olgun olan bir insan bunları zaten çoktan aşmış oluyor. Ben ev hayvanı değilim, sen ilişkilerindeki insanı yedirip, içirip, ev hayvanı gibi davranıyorsun sanırım, böyle söylediğine göre. Senin gibi birisinin söylediklerini inan ki kaaleye alamayacağım. Değerli bulduğum insanlara uzun uzuuun açıkladım ama seninle uğraşmayacağım. Üslubun buna değer değil.

Haklı mıyım sence değerlendirmeyi düşünmekten? Ama ben 29 da göstermiyorum. Herkes 23 24 zannediyor. Çok tuhaf olmaz mı eşimin abim gibi durması

Of ya 😔 mantığımı kullanıyım dediğimde bile hala kullanamıyorum, delircem 🤦🏻‍♀️

Yaa, başarıyorum artık yani. Umarım gerçekten en hayırlı olanı seçebilirim ya

Çok doğru gerçekten. Bu yazılarımı bile yanlış anlayanlar var. Bu ülkede çok şey anlaşılmıyor zaten ne yazık ki

Çok doğru. Çok geri kaldık, çok..