Bir yillik iliskim. sizce bir daha olur mu?

arkadaslar anlatacaklarim cok uzun: bir yillik iliskim var. bu bir yilda biz tatillere gittik, güzel vakitler gecirdik. kendisi beni sevdigini biliyorum. her gün arar sorar. o aramazsa ben arardim. dertlesirdik falan filan. ama iliskiyi yürütemedik cünkü kendimi bazen degersiz hissettiriyordu ve en sonunda haksizliga ugradim. sevgilm annesine cok düskün. ilk baslarda bile benim yanimda annesiyle konusurdu telefonda. neyse anlayis gösterdim. sonra nerdeyse bir yil gecti. annesiyle tanistim filan ben hic saygisa kusur etmedim. zaten cevremde bilir benim ne kadar saygili bir kiz oldugumu. sonra annesi resmen ocaktan beri benim kac kere eve geldigimi saymis. bir kere gelmismisim. oysaki dogru bile degil. bir sey oldugunda ben yetistim yanlarina. kötü zamanlarinda destek ciktim. ama sevgilim mesela bana parasini koklattirmazdi sanki. bazen de sen ödiceksin derdi bana. öderdim bende. onlara ne hediyeler aldim falan. parfüm begenmistim ben bir kere, bana parasini paylasalim demisti. okadar cok üzüldüm kü. moralim bozuldu. sonra bana o parfümü dogum günüme hediye edecekti ama ölyesine de edebilir hediye. illa dogum gününe gerek yoktu gercekten. ikimiz yetiskin kac yasinda insanlariz. kendisi doktor ben mühendisim. istesem ben zaten kendime herseyi alirim. aliyorum da zaten ama bana böyle degersiz hissettiriyor. bir sey alcak kendime hic bir zaman elini cebina sokmaz. neyse dogum günüm oldu. bana geldi bornoz aldi. ben bir kere bornoz lazim demistim. tamam da insan öyle bornoz alir mi ya. bu cocuk odun mu'? sevgililer gününde annesine hediyeler filan aldi. öyle istemis. ben önemsedigim icin bana da aldi. deger verdi yemege getirdi. tamam ama birde söyleniyor. sevgililer gününde sana böyle yaptim diye. o benim icin zorunlu ve sart zaten. bana ekstra birsey yapmadi. ayrica zaten bende sevgililer gününde ona hediye aldim. zaten hediyeleri saysam bitmez... neyse benim arabam var diye ben hep onu aldim evden, öyle ciktim disari.

dogum günüm geldi, is yerine gelip sürpriz yapti. tamam buna birsey demiyorum. cok sevindim ama insan bornoz alir mi ya. biraz moralim bozuldu. daha öncede aramizda tartistik cünkü ona cimrisin falan demek istedim. sinir oluyordum. sonra annesi de dogum günüme evimize geldi. annem, babam, baanem, abim, hepsi vardi. onlari da cagirdik. annesi bizim eve ilk defa geldi ve sadece tatli yapip getirdi. kendisi okadar kokos kadin. herseyi isteyen kadin bana bir buket cicek bile getirememis. neyse ben boyzuldum. bir kac gün sonra annesi evine dönüyor ucakla ve ben veda etmedigim icin söylemedigi laf kalmadi bana. annesi cocugu doldurmus, bu kiz saygisiz diye. ben cocuga bir bagirdim. gercekten yetti artik. ben sanki ne degeri gördüm. hep kuru kuru öpüsmeler, sarilmalar. annesi madem okadar biliyor adetleri veda etmesini bizim eve hic öyle gelir mi. cok boyuldum cok darildim. sevgilimle resmen bunun icin ayriyiz. annesine laf söylettirmiyor... bu iliski düzelir mi süzce. hakli miyim? haksiz miyim?