Neden sürekli dışlıyor insanlar beni?

En yakın arkadaşım dedemdi o da bırakıp gitti beni keşke yanına gitsem artık bu kırık kalbimle yaşamaktan aşırı derecede yalnızlıktan psikolojimin içine edildi artık cansız şeylerle konuşuyorum içimi onlara döküyorum benim yaşımdakiler nasıl mutlu nasıl değer görüyorlar

Ben artık umudumu da kaybettim sürekli umut ettim hep aynı döngü oldu iyi biri olduğum için kalbimin paramparça olmasından bıktım artık

Umut dolu olduğum zamanda aldatıldım kullanıldim kaderim çöp herhalde

Yaptım yine aynısı devam etti çocukluktan beri dışlanıyorum Allah'ın adaletsizliği bana karşı çocukluktan beri var

Neyi kapalı olacak ki hep iyi biri olmaya özen gösterdim olmadı benim yerim belli toprağın altı sadece

22 yaşındayım ama psikolojik olarak 90 yaşındayım bu Allah neden canımı almıyor illa kendim mi yapayım öyle doluyum ki yaşadığım şeyleri başka biri yaşasa tımarhaneye giderdi

Biraz mutluluğu hissetmek istedim hep burnumdan geldi bilmiyorum ben artık umudumu kaybettim her konuda

Nasıl ne yapacağımı bilmiyorum artık yönümü kaybettim kabuğuma çekildim sadece sadece uyumak istiyorum sonsuza dek düşüne düşüne beynim yoruldu, kalbimde yoruldu kırıla kırıla belki uzun süreli bir uykuya ihtiyaçları vardır

Daha çok şeyler var acı yaşadığım keşke artık ecelim gelse de kurtulsam

Tek suçum karşımdaki kişileri insan gibi görüyorum saygılı davranıyorum

Çocuklukta bile oldu ben anlamıyorum artık cidden yoruldum

22 yaşındayım

Ben yaşıtlarıma göre yolun ortasındayım şahsen yaşadığım şeyler hep ağır travmatik şeylerdi benim yasimdakiler nasıl mutlu bana neden çok görüyor mutluluğu Allah

Mükâfatını falan görmedim şuana kadar bazılarını görüyorum değer görüyor seviliyor ben anlamadım ki benim yaşımdaki kişiler çok mutlu küçücük bir mutluluğu çok gördü Allah öyle kırgınım ki

Ben anlamadım gitti yaşadığım hayatı burnumdan getirdi alsa da canımı en azından haketmedigim muameleyi görmem. Hayat sevinci yok gece 3 4 lere kadar düşünüyorum sürekli int*har senaryosu kuruyorum kafamda benimde mutlu olacağım kıymetimi anlayacaklari vakit olur da işte ben görmem büyük ihtimalle çünkü bedenim toprağa karışmış olacak bende böyle olmak istemezdim ama maalesef Allah in unuttuğu kullarından biriyim

Yanlış değil gerçekleri söylüyorum olacaklari benim gibi birinin kıymeti toprağın altında bilinir yaşarken 2. sinif insan muamelesi görürüm hep

Yolun yarısına geldim ama her geçen gün daha kötü şeyleri görüyorum bu döngü ecelim gelesiye kadar bırakmayacak herhalde

Ben mi abartıyorum boş ver gitsin ya benim yaşımda olup benim yaşadığım şeyleri başkası yaşasa tımarhaneye giderdi ben bir umut denedim hep

Oldu ama her benim yaşımda olan böyle değil mutlu çoğu