Ya Kırdığın Gönlü Allah Seviyorsa?

Böyle düşünsek ne iyi olur ama..
Birine bir cümle söylerken yaradanın emanet verip de taşıdığı kalbi düşünsek.
O, kulum diye görüp duasına karşılık verdiği acize şah damarından bile daha yakın.
Ötesi var mı?
Kırdığın gönülde Allah var.
Gönülde de değil, ta gönlün içinde, derinliklerinde.
Sen, senden başkasının daha çok sevebileceğini düşünmezken, senden ve onu doğuran anadan dahi çok seven bir yaradan var gönlünde.
Sen, sana yapılan ihaneti affetmezken tabiri caizse it gibi severken bile, kendisine her gün isyan eden kulunun gönlünde barınan bir Allah var.
Karşındaki kırılmayı hak edenlerin en vücut bulmuş hali dahi olsa sen yaradanı sev yaradandan ötürü..
"Öbür türlüsü güç" şairin de dediği gibi.
Sevgiler..

Mevlana denilince aklıma ilk gelen gül hatuna olan aşkını anlatmasıdır. ''Sen benim Yaradan'dan ötürü yaradılanı sevişim, bir adım gelene on adım gidişim ve herkesi olduğu gibi kabullenişimsin. Sen benim bugünüme şükür ve yarınıma dua edişim, azla yetinişim çoğa göz dikmeyişimsin ve kapanmayan avuç içimsin''