Ölüm çare olabilir mi?

Sevdiğim adam tarafından aldatılmakla suçlandım. Ben ona ihanet etmedim ama yalanlara inanmayı tercih edip beni terk etti. O benim hayatımda sevdiğim tek insan oldu. Ne evveli ne de ondan başkası olmadı. 5 yıl boyunca hep karşılık bulacağı umuduna tutunup bekledim. Bunca yılda beraber çok anılarımız oldu. Birlikteydik ama kalbinde hâlâ onu aldatıp giden kız vardı, onu düşünürdü, beni çoğu zaman onunla kıyaslardı. Yıllar boyunca gölgesinde kaldım, görmedi beni.
Ben ona öylesine saf bir sevgiyle bağlıydım ki, bunu fırsat bilerek beni sürekli ezdi, küçümsedi. Bir değer verse beş eksiltti. Nasıl olsa gitmez diye sürekli aldattı, hepsine şahit oldum, gözlerimin önünde olup bitti. Konuştuğu herkese beni kötülüyor ve bana onları savunuyordu. Yaptıklarının yanı sıra söyledikleri en ağırıydı. Hem mental olarak, hem psikolojik olarak ciddi anlamda çökmüştüm.
En son askere giderken çok büyük kavga ettik ve beni hem evinden hem hayatından kovdu.
Yakın bir arkadaşı beni uzun zamandandır gözüne kestirmiş ve son günlerde onun yanlış anlamasına yol açacak şeyler yapmıştı. Ben bazı şeylerin zamanında farkına varamamıştım maalesef. Öfkem ve hırsım birçok şeyin önüne geçmişti.
O gittikten hemen sonra arkadaşı içerisinde bulunduğum ruh haliyle sağlıklı düşünemiyor oluşumu da fırsat bilerek bana yanaşmaya başladı. Ben istemedikçe onun zaten gittiğini ve artık hayatımda olmadığını söyleyerek beni manipüle etmeye çalıştı. O an bunları farkedemedim ne yazık ki. Çok kısa süreli bir şeydi ve aramızda farklı boyutta hiçbir şey olmadı. Zaten onun farklı bir şehire gitmesi gerektiğinden de o kadar görüşemedik. Sadece birkaç kez telefon konuşması ve yazışma o kadar. Yalnız olmam benim daha rahat düşünüp toparlanabilmemi sağladı. Bunun büyük bir hata olduğuna karar verip bir an evvel hayatımdan çıkarmaya çalıştım.
1 ayın sonunda sevdiğim dönmüştü ve bana karşı değişen duygu ve düşüncelerini açarak benimle yeniden birlikte olmak istediğini söyledi. Sonraki birkaç günde çok zor süreçlerden geçtik.