Nişanı Atmalımıyım?

Nişandan önce bir defa bile tartışmadık her şey çok güzeldi bebekler gibi seviliyordum. Nişan günü her şey kabusa döndü. Ablası nişan alışverişinde hakaret etti, annesi yedi ay sende kalırım dedi. İlk günden bunlar benim kabusum oldu travma yaşadım. Hiç bir şey yapmadığım halde. Aşırı naif utangaç cana yakın güler yüzlü allahın meleği gibi bir insanımdır. Sonra ailesinin beni kıskanmaları görgüsüzlükleri derken her şey üst üstte geldi nişanlım beni hiç bir konuda haklı olmama rağmen savunmadı korumadı resmen aileme ezil kusurlarını örtmek zorundasın dedi. doğum günümü arayıp el gibi son dakika telefonda kutladı annesi. benden için mesafeli ol mesajları yakaladım. tek bir kusurum olmadan çok acı zoruma giden şeyler yaşadım asla nişanlım ve ailesi tarafından değer görmüyorum ve hiç birinde nişanlım yanımda olmadı inanılmaz yalnız hissettirdi. Bir çanta beğendim ne güzel dedim baban alır inşallah dedi babandan isteyemeyeceğin şeyleri benden isteme dedi. Ki benim her şeyim marka durumumuz iyi babam her şeyimi alır o da biliyor. Zoruma gitti. Evlenincede böyle der mi diye korktum. Maddi manevi önümü kesti. Fiziksel olarak barbie bebek gibiyim ama öyle davrandı ki kendimi bile artık çirkin görmeye başladım. Gözlerimdeki pırıltı ışıltı söndü. Beni saatlerce dinleyen anlayan insan beni yüz defa anlatsam anlamadı. Tatlı tatlı kırgınlıklarımı söyledim bazen istemeden göz yaşı bile döktüm. Çok hassassın dedi. Haklı sebepten tartıştığımda ortalardan kayboldu iki üç gün yazmadı hep ben yazdım. Manipüle edildim. Yokluğa alıştırmaya çalıştı, oturduğun sandalye gucci değil ama diye dalga geçmeye başladı. Ailesine iyi davrandım beni bir defa aramadılar annem onu evlat yerine koydu beni kızı gelinleri olarak sahiplenmediler. Sorduğumda her şeyde sen yanlış anlamışsındır dedi. Arkadaşları ne derse oraya gidiliyor geziliyor gitme diyorum sonucunu söylediğim halde umursamadan gidiyor. Bir iki defa daha ayrılık konuşması yapmaya çalıştım sürekli ağladı beni çok sevdiğini söyledi. Başka biriside asla yok sadece dengesiz ve beni sahiplenmiyor. Çok yoruldum. Gözlerimin önünde bir anda değişti. Eski hali görse beni şimdiki halinden korurdu. Her açıdan dört dörtlüğüm ama güzellik kalite aile bunlar önemsizleşti. Beni çöp kenarından bulmuşlar gibi görüyorlar. Bir insanın en çok ihtiyacı olduğu zamanlarda başının okşanmaması yanındayım denmesi çok parçalayıcı bana bunu de bunu yap demene rağmen yinede yapmaması. Çok gece tek başıma ciğerlerim yana yana ağladım. Asla hak etmiyorum. Aileme her şeyi tüm gelişmeleri anlattım her zaman arkamda kararlarıma saygılı olduklarını söylediler. Çok kez kendi kendime gönlüm alınmadan affettim ama artık göz göre her şeyim dört dörtlükken ateşe yürümek gibi değerim olmayan bir evlilik en fazla bir ay sürecek bir yanlış yapmak istemiyorum. Evet çok sevdim halada deli gibi seviyorum. Bu süreci nasıl atlatırım. mahvolucam canımda yanacak biliyorum. Uğruna ölebilecek bir insanı bu karara sürüklemek ne kadar acı.