Nişanlıma karşı ne hissettiğimi bilmiyorum ve düğünüme 4 ay kaldı, ne yapmalıyım?

6 yıl 7 aydır çok aşık olarak devam ettiğim bir ilişkim vardı ve çok büyük bir aşkla nişanlandık. Nişanlandıktan sonra ailelerimiz bizi yalnız bıraktığı için maddi sebeplerden ötürü sürekli kavga etmeye başladık ancak hiçbir zaman bu kavgaları uzatmadık, hemen barıştık. Bir gün bu sebeplerden ötürü kavga ettik, ben nişanlıma ve ailesine birçok hakarette bulundum; nişanlım beni sakinleştirmeye çalıştığı halde sakinleşmedim. En sonunda suratıma telefonu kapatıp uyudu, defalarca aradım ama ulaşamadım. Ertesi gün zaten barışırız diye onu aradığımda bana nişan attıklarını söyledi ve ben ağladım, beni bırakma ben sensiz yaşayamam gibi şeyler söyledim ancak beni dinlemedi. Ben o anlık kaybetme korkusuyla direkt taksiye binip Ankara 'ya gittim, yolda onu aradım ulaşamadım, ailesini aradım beni istemez tavırlarda bulundular. Sonunda Ankara-Sivas-Erzurum- Ağrı aktarma yapıp Ağrı'ya ulaştım. Nişanlım Ağrı'ya gelip beni aldı ve ailesinin evine götürdü, ailesiyle oturup konuştuk sonra onunla konuşmak için yüz yüze bakınca bir anda gülüştük. Birbirimizi çok sevdiğimiz için genelde istemsizce gülerdik. Sonra bir odaya girip yalnız konuşalım dedik, odaya girdik ve birbirimize sarıldık; ben ona sarılıp bir daha bana kaybetme korkusu yaşatma vs. diyip ağladım. Sonra aramızda yakınlaşma oldu. O gece o arkadaşında kalmaya gitti, ben de onun ailesiyle kaldım. Ertesi gün çalıştığı yerin güvenlik evi vardı, orada kaldık; ilk yakınlaşmada onu arzuladım ama ikinci yakınlaşmada bir anda içime bir soğukluk girdi. Sonra oradan ayrılıp ailesinin evine geri döndük, ailesinin yanında da yine duygularım eskisi gibiydi, hatta çok mutluyduk. Karı koca gibiydik. Sonra ertesi gün sorunlarımızı halletmiş bir şekilde beni otobüse bindirdi. Ondan ayrıldığım için çok mutsuzdum ve Konya'ya döndüğümde o sıkıntı içimde büyüdü, nişanlıma içimde olan durumdan bahsettim ve Konya'ya gelmesini istedim. Konya'ya geldi, ancak geldiğinde eskisi gibi içim kıpır kıpır olmadı, otele gittik; yakınlaştık hatta ben onu çok arzuladım. Daha sonra sabah uyandık ve bir anda ağlamaya başladım, neden bir şey hissedemiyorum dedim. O ağladı, ben ağladım. En sonunda psikolağa başladım, yarın da psikiyatriye gideceğim. Psikologla sadece bir kez görüştüm. Onunla birçok hayalimiz var kız çocuğumuz olacak vs. Şimdi neden hayal kuramıyorum. Daha bir gece önce deli gibi sevdiğim adama neden şimdi böyle hissediyorum. O benim her şeyim, onsuz yapamam, onsuz hayat düşünemiyorum. Ona sana bir şey hissedemiyorum diyorum ama hep onunla konuşmak istiyorum. Biraz ara verelim dedik yine dayanamayıp az önce yine onu aradım. İçim daralıyor, artık dayanamıyorum, bazen ölsem daha iyi diyorum, en azından onun sevgisiyle kalbimde giderim diyorum. Ayrılmak istemiyorum, kız çocuğum olsun istiyorum ondan? Geceleri onu özlüyorum ama sabah tekrar içime sıkıntılar giriyor. O düzeleceğiz diyor ve yanımda olduğunu söylüyor. Gerekirse seni 2 3 yıl daha beklerim diyor. Gelinliğim bile hazır. Onsuz yapamam. O benim çocukluğum.