Çok mutsuzum , napıyım?

30 yaşındayım bekarım ailemle yaşıyorum. Çalışmıyorum kpss ye hazırlanıyorum ama o kadar üzgünüm ki olmuyo , çalışamıyorum. Ders çalışcam diye bütün hayatım evde geçiyo ama çalışamıyorum da.. ailem kimsenin yanımda olmasına izin vermedi küçükken hep seni kandırırlar erkeklerden uzak dur diye yetiştirdiler. Bu yüzden hiç sevgilim olmadı flörtlerim oldu gizlice görüştüğüm onlar da kalbimi kırıp bıraktı. Küçüklükten beri hep anne olmak istedim hiç olmıcak mı ailemin yüzünden. . Şimdi birde dalga geçiyolar iyi ki senin çocuğun olmadı torun bakamazdık diye … kendi bencillikleri yüzünden ben yalnız kaldım , ne kadar üzüldüğüm umurlarında bile değil. Bi gün kendime bişey yaparsam üzülmesinler o zaman torun istemediler madem , çocukları da hayatta olmasın artık.. geçmiyo öfkem affedemiyorum ailemi napıyım?

Çok mutsuzum , napıyım?
Cevapla