Onun omzuna sıcaklığına sarılmasına ihtiyacım var?

Sadece o bana iyi gelebilir. Her şey güzel olacak dese, biraz da sarılsa sıkıntı kalmayacak arkadaşlar. Ama ona ulaşmak artık neredeyse imkansız ve çok zahmetli bir yol. Umut bir daha geri dönmemek üzere burayı terk etti. Bana sadece karanlığımdan ışığının ardından bıraktığı parıltıları seyretmek kaldı. Göz yaşım, kayan umut yıldızının ışıltısını bütün gözüme yayarak, bedenime onun verdiği hayata taparcasına yaşamı sevmek duygusunu şad ettiriyordu.

Aslında ilk önce başarmak istediğim bir şey konusunda kendimi gerçekleştirebilirsem bir gün onun karşısına çıkacağım. Ama materyal şeyleri halletmek sanki yetersiz kalır gibi geliyor. Sanki onun karşısında profesyonel olmalıyım. Kafam çok karışık arkadaşlar. Sizinkini de şişirdiysem kusura bakmayın. Bir psikolog şart bana :D

Güncellemeler
+1 yıl
güncel
Onun omzuna sıcaklığına sarılmasına ihtiyacım var?
Cevapla