Şöyle bir son istiyorum sizce kötü bir şey mi?

Zaten şu an Tanrı nın yalnız kadınıyım.

Yaşadığım şeyler yalnızlığa itti zorunlu olarak

Zaten en zor zamanımda yalnız başa çıktım hep kaç kere denedim ölm*yi kendim kurtardım kendimi sarılacak bir omuz aradığım zamanı hatırlıyorum tam da sona gelmiştim o zaman ama o zamanda yalnızdim. Mesela benden hoşlanan biri varmışti hiç bir şeyden haberim yoktu bana saygısızlik yaptı özür bile dilemedi arkadaşimdi beni ben hemen morali falan bozulsa yazıyordum arıyordum

Haklısınız benim gibi hiçin duası kabul olmaz

Hayat böyle düşündürüyor sürekli kullanıldim

Kendim için yaşamaya çalışıyorum ama haketmedigim muameleleri yaşadığım için sürekli üzülüyorum artık bir geçmek bilmeyen kalp kırıklığı var içimde

Bilmiyorum ya zamanında eski sevgilime maddi yük olmadım anlayışlı oldum diye aldatıldım sonra sürekli kalbimi paramparça etti insanlar

Artık ne olursa olur kafasındayim sadece kariyerime odaklanıyorum

Sabretmeye çalışıyorum ama bazen sanki nefesim yeterli gelmiyor biri boğuyor gibi hissediyorum