2 ay konuştuğum kızın sevgilisi varmış?

Her şey kızın bizim okula nakil aldırmasıyla başladı. Uzaktan güzel ve alımlı gözüken bu kızın sevgilisi olduğunu instagramdan öğrendim ama çoktan arkadaş olmuştum, bu kızın sevgilisiyle arası açılmıştı o aralar gece 4'lere kadar o kızla yazışırdım flört olarak değil arkadaş olarak da değil aramızda bir çekim vardı açıklayamadığım. Bir hafta bu böyle devam etti... Bir hafta sonunda ertesi gün okul tekrar başlayacaktı (tatildeydik) bir de ne göreyim kız sevgilisiyle barışmış ama bunu bana söylememiş her şeyi Instagramdan gördüm. Kızla arama mesafe koydum kıza dedim ki konuşamayız; konuşmamalıyız seni arkadaş olarak görmüyorum bu hoş bir şey değil ve ben bunu istemem öyle biri değilim dedim. Kız sanki sevgilisi yokmuş gibi seninle iletişimi kesmek istemiyorum sohbetini seviyorum gibisinden söyledi fakat artık her şey bitmişti. Ertesi gün okulda kızın yüzüne bile bakmadım BAKAMADIM utandım. Aynı günün akşamı kızla ortak bir arkadaşım vardı, bana aşkımın sevgilisinden ayrıldığını söyledi çok heyecanlandım kalbim yerinden çıkacak gibiydi hala unutamıyorum o güzel duyguyu bu kız sevgilisinden ayrıldığını iddia etse de hala takipleşiyor ve öne çıkarılanları kaldırmamıştı ne zaman bunu sorsam ya geçiştirir ya görmezden gelir ya da saçma bir bahaneyle noktalardı. Ben sevdiğimden bir şey diyemez düşünmemeye çalışırdım. Beni kıskanır benimle ilgilenirdi beni sevdiğini düşünürdüm belki de haklıydım ama bir eksik vardı o da şuydu ki sadece beni sevmiyordu. Bir kalbe iki kişi sığar mı? Sevdiceğim Wp adlı uygulamadan yeterince samimi ve ilgili mesajlar atarken Instagramdaki mesajlarıma öyle bir soğuk yazardı ki sanki Everest'in tepesinde gibi hissederdim. Aptal değildim AŞIKTIM ama artık görmezden gelemezdim Instagramdan aramızdaki yakınlığı ve samimiyeti vurgularcasına mesajlar yağdırdım. Tahminlerim doğruydu sevgilisi kızın hesabından dönüş yaptı bana o gün tartıştık kızı sevdiğimden kızı satmadım arka çıktım. KARNE günü geldi çattı okulda beni arayan 9-10 şahıs vardı. Kendi agalarımı toplayana kadar başka bir kimliğe büründüm en son yüzleşme vakti geldi yüzleşme benim açımdan acı vericiydi. Kızın çocuğa söyledikleri aynen şöyleydi ''O çocuk bana yürüyor ben istemiyorum rahatsız ediyor'' o an öğrendiğimde yıkıldım parçalandım binlerce parçaya sevmesen bile nasıl iftira atarsın kendini kurtarmak için o gün kızın sevgilisini dövebilecekken kızı sevdiğimden ( malım) tercih etmedim. Yanlış kişilere yanlış duygular besledim kaçınılmazı görmezden geldim bu benim hatamdı her şey en başından apaçık ortadaydı ve ben göremeyecek kadar AŞIKTIM...

NOT: bunu yazma sebebim bana çok dokunan ve ders aldığım bir olayın başka insanlara da yön göstermesini istememdir. okuyanlara saygılar