Bizden olacağını zannetmiyorum sizce?

Ben 24 yaşındayım, sosyal medyadan bir adamla tanıştım 3 yıldır sevgiliyiz, 42 yaşında dul çocuklu yengeç burcu erkeği. Benimle ciddi evlilik düşünüyor. Fakat ben onunla ciddi değilim. Sadece 1 defa gerçek hayatta buluştuk. Uzaktan ilişki durumumuz mevcut. Bilerek bahane ediyorum görüşmemek için elimden geleni yapıyorum. Sanayide çalışıyor işçi. Yanıma yakışmıyor onu sevmiyorum sadece istediklerimi aldırmak için onunla iletişimi kesmiyorum. İyi birisi ama onu sevmeye çalışsamda sevemedim. Kişiliğimiz zaten uyuşmuyor o da bana deli gibi aşık benden vazgeçmiyor. Para isteyince gönderiyor, paketimi yapıyor, bana hediyeler alıyor, istediğim ürünleri internetten sipariş veriyor ve bana toplu gönderiyor fakat mutlu değilim onunla , onu mutsuz etmeme rağmen ayrılmıyor benden. Bahane arıyorum ayrılmaya. Kısacası istediklerimi aldırmak için onu baba figurune koydum şimdi ise elde ettiklerim var ama yine mutsuzum. Babamın almadığı şeyleri aldı bana. Makyaj malzemeleri, kırtasiye ürünleri, takılar, tokalar, giysiler, kişisel bakım ürünleri, kokular parfümler, kitaplar, elektronik eşyalar, telefon her şeyi aldı bana adam. Bir dediğimi eksik etmedi ama yine de sevemiyorum. İşin en kötü yanı ona alıştım bana kendimi maddi manevi iyi hissettiriyor ama onu aldatıyorum. Başka erkeklerlede konuşuyorum. Tek kişiye bağlı kalamıyorum. Biliyorum kötü bir şey bu ama bu alışkanlığımdan vazgeçemiyorum. Vicdan azabı duyuyorum ama sonra umursamıyorum. Çok karışık duygular içerisindeyim.