Aşık olmak ve sevmek arasındaki farklar nelerdir?

Sevmek değerlidir.

@isimsizdiss Gerçekten ne çok yorum yapmışsınız :) Teşekkür ediyorum. 8 Mart Dünya Kadınlar gününüz şimdiden kutlu olsun. Aşk güzeldir ama dozunda yaşayabiliyor olmak gerekiyor. Kendimizi kaybetmeden. Her şey geçici. Kalıcı olan en güzel şey hayatın getirdiklerine, götürdüklerine birlikte ortak olabilmek. Beraber bir şeyleri paylaşabilmek, çoğaltabilmek, başarabilmek.

Profilime bakıp tüm yorum ve yazılarımı incelemek isterseniz, tamamını kendim yazıyor olduğumu keşfedebilirsiniz :) Teşekkürler.

Ben aslında hislerimi, duygularımı kelime ve cümlelerle yeterince ifade edebilen biri değilim. Daha çok kendi ufak beste ve müziklerimle içimi yansıtmayı hep severim. Çünkü sözler bize her şeyi göstermezler. Görmek, dokunmak, içimizde hissetmek isteriz. Temas önemlidir. O nedenle sanatı çok kıymetli buluyorum. Çünkü bize, içimize duygularımıza hitap eder. Ruhumuzu besler. Duygularını anlamayan, yaşatmayan bir insan hiçtir. Yoktur bana göre. Hislerimizin karşılığını görmek her zaman kıymetlidir. Anladığımız, anlaşıldığımız yerde olmayı isteriz, bütünleşmek isteriz her zaman. Ben psikoloji ve bilim meraklısıyım. Çok okuduğum ve araştırdığım söylenebilir. İlgi duyduğum konudur çünkü kendimi keşfetmek. Gelişimin içerisinde olmayı severim her zaman. Varlığınız kendimi geliştirmem konusunda bana da bir ışıktır. Paylaşmayı ortak olmayı severim her zaman. Size faydam dokunduysa ne mutlu bana :)

Bu harika. Duygusal açıdan çok içten biri olmalısınız. ☺️ Kendi duygularını hissedemeyen ve kendi hisleriyle barışık olamayan biri kendisini hep dışarıdan bir yabancı gibi görür, bütünleşemez. Yaşamak için hissedebiliyor olmak gerekli. Hissetmek her şeydir. ☺️

Bu çok güzel. Sizi daha iyi tanımak isterdim. Mutlu günler dilerim. 🤗

Burcumu merak etme sebebinizi öğrenebilir miyim. :)

Anladım :) Duygusal değer ve sorumluluklar üstlenebilen insanlar, zamanında ebeveynlerinden değer görmüş, hissettikleri anlaşılmaya çalışılmış, paylaşıma ve düşünceye açık olan değerlerle yetiştirilmiş kimseler olurlar hep genelde. Bu değerleri kişinin eğer yakın çevresi de besliyor ve pekiştiriyorsa güzel örnekler ve değerler her zaman daha güzel örnek ve değerlerle çoğalmaya başlar. Ne ekersek onu biçeriz daima. Tüm kötülüklerin kaynağı sevgisizliktir der tanıdığım bir psikolog. Çünkü çaresizlik, hayatta kalmak için savunma mekanizmaları geliştirmeyi zorunlu kılar. Eğer duyguların örseleniyorsa, hissetmekten kaçarsın. Sana kendini kötü hissettiren değerlerden hep uzaklaşırsın. Bunları duymamaya, dinlememeye, ilgilenmemeye hissetmemeye başlarsın. İhtiyaçlarını baskılar, yok sayar ve başkalarını da duymaz hale gelirsin. İnsan duyumsamaktan kaçındığı, korktuğu, yakınlaşamadığı yerden beslenemez ve kendi bağlarını geliştiremez. İnsan kendisini kapattığı, kapatmak zorunda kaldığı ölçüde her şeye hep kısır kalır, fakir kalır geç kalır. O nedenle nasıl beslendiğimiz her zaman çok önemli oluyor. Kendimizi nasıl beslemeyi sevdiğimiz ve seçtiğimiz kimliğimizi hep şekillendiriyor :)