Ayrıldık ve üzülmüyorum. Normal mi yoksa sonradan mı acısı çıkar?

3. Seneye girdik ama nasıl girdik bir bilseniz… hep benim itelememle giden bir 2 sene yaşadık. Her fırsatta bi şeyleri bahane eder beni engellerdi. Psikolojik şiddet uygulardı ben ise neden bilmiyorum ona aşık olduğum için hep peşinden gittim beni engelledikçe ondan bundan yazdım aradım. o Ankara 'da ben İstanbul’da yaşıyorum hep ben giderdim o gelmezdi. Bu 2023 senesinde gelmeye başladı. Her ayrılığımızda bir kız ile konuşmasını yakalardım ayrılık esnasında onu arardım beni çok sevdiğini söylerdi. İçimde bi tuhaf his olurdu hatta o kızlara yazardım kızlara da beni kötülerdi başıma bela oldu diye. Sonra sonra düzeldi ama ben çok yoruldum. Hatta bir keresinde bana ‘ben bu ilişkinin başında seni şu an sevdiğim gibi sevmiyordum’ dedi. Hep bi cevap arıyordum bana yaptıklarına işte o zaman taşlar yerine oturdu. İster istemez bir uzaklaştım. Artık o koşuyordu peşimden alttan alıyordu beni. Geçen cumartesi Bursa’ya gittik beraber. Önce hevesimi kırdı sonra gidelim dedi. Gittik döndük. Dün akşam bana benle alakalı ileri geri konuştu. yok ben etrafıma çok bakıyormuşum yok fotoğrafımızı çekmesini istediğim bir çift vardı onlardan erkek olana vermişim telefonu o da bilerek bizi iyi çekmemiş yanındaki kız bozulmuş. Ben hiç dikkat etmiyormuşum erkekler dönüp bana bakıyormuş. Böyle bi durum yok kendisi sürekli beni psikolojik olara yıpratıyor kilom var biraz kilo ver ancak o zaman evlenebiliriz diyor şakayla karışık ama gayet de ciddi bu konuda. Ben de artık dayanamadım bu ithamlarına ve ayrıldım. Dönüp aramadı yazmadı içim bi tuhaf oldu ama öncekiler gibi pek üzülmedim önceden ağlardım aksine şu canım bak bırak bundan adam olmaz dedim. Normal mi bu şekilde olması?