Sevdiğine kavuşamamak mı acıdır, kavuştuktan sonra kaybetmek mii?

Hangisi daha elem verici acaba, ahh sual karşısında Huzur Sokağı kitabı geldi aklıma, hatta kitabın filmi de vardır, film ismini kitaptan almasa da, filme az biraz senaryolar eklenmiş olsa da, filmle kitap aynı hususlara değindi, aynı hususu anlattı, filmin ismi Birleşen Yollar'dır ve başrollerinde de Türkan Şoray ve İzzet Günay oynamıştır. Şule Yüksel Şenler'in mekanı cennet olsun, bize fevkalade güzel bir eser bıraktı. Aşkı öyle güzel işlemiş ki kitabında, aşkın nahifliğini, duruluğunu fevkalade güzel bir anlatımla anlatmış, keza 1970 yılında yayınlanan Birleşen Yollar filmi de öyle.. Ah kitabı okurken aşık olmuştum ben Bilâl'e, keza Birleşen Yollar filminde Bilâl'i oynayan İzzet Günay'a da öyle..

Gerçi kitapta sigara içmiyordu Bilâl. Belki de benim aşık olacağım karakteri anlatmıştı Şule Yüksel Şenler. Feyzâ ve Bilâl kavuşamadılar birbirlerine, velhasılkelam Bilâl çok aradı Feyza'yı, engeller çıktı karşılarına lakin yıllar sonra ikisinin de çocukları sevdalandı birbirlerine, tam kavuşabilecekken, tüm engeller çekilmişken yollarından Feyza sonsuzluğa gitti. Ah bence tam kavuşacakken sevgiliyi sonsuzluğa uğurlamak, yolcu etmek daha elem verici lakin insanın tesellisi de şu yönde olur şarkının da sözlerinde geçtiği gibi; "ecel ayırsa da mahşerde kavuşuruz". Dünyada var olduğu sürece insan kendini teskin edebilir, belki bir gün O'nu bulurum, yolumuz keşişir diyerek avutur kendini, bir umuda sarılır lakin sonsuz yolculuğa uğurlamışsa sevgiliyi işte o daha elem verici, çünkü dünyada kavuşmaları artık imkansız olur.

yarım kalmasındansa hiç olmamasını tercih ederim en azından hatırlarken masumca güler yüzle hatırlayacağım diğer türlü işin içine belki kırgınlıklar belki pişmanlıklar girecek. Zaman her şeyin ilacı elbet kavuşamasam da bir gün alışırım.

Kavuştuktan sonra ayrılmak daha kötü, bi laf vardır, "hiç dokunmadığım birinden ayrılmak o kadar zor oldu ki, bir de birlikte olsaydım ölürdüm herhalde"