Bugün dünya affetme günü, affetmek istediğiniz kimse var mı?

Regaip kandiline denk gelmiş dünya affetme günü de, iki gün evvel Regaip kandiliydi, hem kandil hem de dünya affedilme günü, kandiller küslerin barışması için vesile olarak görülür, affedilme günü olması da o günün çanak tutmuş. İki gün evvel inin kandil olmasına rağmen ve üstelik kandilin de dünya affedilme gününe tevafuk etmesine rağmen zinhar, asla ve kat'a affetmeyeceğim şeytanlar, yılanlar var benim. Yıllar evveldi, birisine mesaj çekmiştim, sana hakkımı helal etmiyorum diye, canı yanmış olacak ki, o da biraz tepeden konuştu, hem tepeden konuştu, hem de benden yana helal olsun, seni iyi hatırlıyorum, selametle dedi. O kibirinden ötürü ona da hakkımı helal etmiyorum, senden yana helal olmuş olsa da benden yana helal olmayacak aradan geçen onca seneye rağmen, söylediklerine bak, hatırlattıklarına bak, mesajin içeriğini bugün gibi hatırlıyorum, başlangıçta nahoş anıları söyledi, bana dair, maziye dair, acımadı, sonunda tatlıya bağladı lakin affedilmek isteyen insan o nahoş anıları hatırlatmaz, kimsin sen ayrıca, lütfetmiş yılan, kimsin sen, ben helal etmiyorum, affetmiyorum, affetmem. Niye hatırlattı ki bana, tüm parçaları onun yüzünden birleştirdim, sahiden de af dileyen insan olgun hareket eder, utandırsaydın ya beni yılan, sokmak yerine utandırsaydın, belki o vakit seni affederdim, şundaki kibire bak, ne hakkın varmış da senden yana helal oluyormuş andaval, hakkı olan benim, alacağı olan benim, aslında sen o günü fevkalade güzel değerlendirebilirdin lakin kibirin buna mani oldu, sonunu tatlıya bağlamış olsan da, beni iyi hatırlamış olsan da bi mahiyeti yok, ben hiçbir vakit seni iyi hatırlanayacağım, hani bir vakit bana beni seviyormusun demiştin bana sevgiyle bakarak, ben de evet demiştim, sen de bana "ben de"demiştin yine sevgiyle bakarak, ha işte o günün de bir manası, mahiyeti yok, o an sevgi dolu yaşanmışlığa rağmen sana hakkımın zerresini helal etmiyorum, acıttınız çünkü, beni kahreden anıları güya bana iyilikler yapmış gibi hatırlatmasaydın yılan affederdim seni, söylediklerinin sonunu tatlıya bağlamanın hiçbir anlamı yok, şimdiden sonra bana tüm güzelliklerinle gelsen de nafile.

Affedilmesi gerekenler affedildi vakti zamanında, bazılarıyla hesaplarımız kapandı, kimisini çok sevdiğim için affettim, dayanamadım, kıyamadım. Kimisini insan gibi edeple özür dilediği için affettim, kimisini nedametini gördüğüm için, gözleriyle af dilediği için affettim, o pişmanlığı görmüş olmam da kâfi geliyor, sevmesem de affettim samimi pişmanlıklarından ötürü, kimisinin cahilliğine verdim lakin bana tuzak kuran, alay eden, utanmadan suratıma bakan, hileler yapan, sömüren, iftira atan, sinsilikler yapan, sinirini benden çıkaran, benimle uğraşan, merhamet etmeyen, bana iğrenç iğrenç bakan şeytan yılanlara hakkım haram olsun, alacağım olsun hepsinden. O egosuz kızı onlar yok etti, söz verdim kendime kimse bir daha bana öyle bakamayacak diye ve bakamadı da, o saf kızı gömdüm ben, arada bi özlüyorum da. Melek gibi bir insandım ben ya, şimdi birisine haddini bildirdiğim vakit oh diyorum, iyi yaptım diyorum kendime, bir de gurur duyuyorum kendimle, ego da lazım insana, egosuz kişiye rastgele davranıyorlar çünkü, sıfır ego demek kişinin kendi kul hakkına girmesi demektir, belli bir ölçüde ego lazım, fazlası değil, ben artık kendi kul hakkıma girmiyorum şeytanlar yüzünden, bilakis sahip çıkıyorum kendime ve mazideki melekten kendime sahip çıkarak özür diliyorum. Daha kaç tane affedilme gününü göremiyorum bilemiyorum lakin ben hiçbir affedilme gününde affetmiyorum, affetmek özgürlüktür diyorlar ya hani, bazen de affetmemek özgürlüktür. Ben kendimi affetmeye zorlamayarak, içimden geleni yaparak, istediğimi affederek, istemediğimi affetmeyerek özgür ve bahtiyar oldum.