İlk adımı atsam mı beklesem mi?

bir sorun varsa zaten bana acıklama yapmak zorundasın, acıklama yapmadan sorun cözülemez dedim kendisi asker yoğun oluşunu anlayabiliyorum askeri eğitimleri vardı o sıralar ve ben ağır bir hastalık geçiriyordum cok tuhaf bosluk hissiydi. müsait oldukca aradı ama sonrasında olan oldu zaten. bende ilgilenmeyince aldatıyor musun diye sordum, böyle bir durum varsa söyle sonrasında daha cok üzülürüm dedim. benden böyle bir sey bekledigin icin cok kırıldım dedi sonra sinirlenmeye basladı cok kırıldım ben sana gözüm kapalı güveniyorum sen bana ne diyorsun dedi. bende dedim ki benim duruma iten sensin, süphe senin yüzünden oldu. baska biri oldugunu düsündüm dedim seni seviyorum ve bundan kaynaklı oturup konusmamız gerekiyordu dedim. arkadaslarıma vesaire de sordum aldatıyor gibi git bi konus dediler dedim ama o sinirlenince bende ona bagırdım sonra da cözebiliriz dedim o da cözemeyiz ben cok yoruldum artık kendimi acıklamaktan dedi yukarıda yazdıklarımı söyledi gitti. Telefonda ayrıldık bu arada.. Bende çok kırıldım ama

ilgilenme fırsatı varken ilgilenebilirdi ama bakıldığında, ben terk etmeyi değil çözmeyi seçtim o da terk etmeyi emin misin?

askerde değil mesleği askerlik

ayıp oluyor abi ben ondan kurtulayım asıl agzı da bozukmus zaten yalancıymıs

ay keske hafiza kaybi yasasam abi keske

yok artık