Bugün sevgilimle 2. yıldönümümüz ama hatırlamıyor. Akşam buluşup kahve içeceğiz, sizce ne yapmalıyım?

evet güzel gidiyor ve mutluyuz elbette. fakat yine de insanın hatırlanmak istemesinden daha doğal bir dürtü olamaz diye düşünüyorum yalnızca. onu da düşünüyorum insanlık hali elbette, ama yine de hissettiğim şey normal geliyor. güzel sözler söyleyip hatırlasa yetecekti oysa.

Ay ne bileyim ya. Normalde mutluysanız, huzurluysanız çok da şey değil özel günler bence. Yani hatırlasa güzel olur da olmasa da çok bi şey olmaz yani.

Valla bak, dalga geç bu akşam. Bi demet maydanozu çiçek gibi paketleyip kainatın en bi unutkan sevgilisine hediye olarak ver - tamamen aklıma ilk geleni saçmalıyorum şu anda - ya da git lolipop falan hediye et. Ama durumu gülünç bir hale getir ki hem boşuna gerilmeyin hem de bugüne karşı tepki geliştirip sürekli gerilmeyin.

Derim ben.

hahhahahah bir demet maydanoz fikrine kahkaha attım modumu yerine getirdi. bunu yapma diye kim bana engel olabilir ki :D hem rahat ve esprili bir ilişkimiz olduğundan -hatta bu şakalar bazen sınırını aşıyor- bunu yapabilirim :D boşu boşuna trip atmak yerine onun da benim de asla unutmayacağımız bir güne çevirip seneye -acaba unuttu mu, hatırlayacak mı- polemiğine girmemiş olurum ve güleriz de :D

Heh, işte budur yaşa <3

boş veremiyorum :/// hiçbir tarihi unutmayan bene karşılık aklında asla tarih tutamayan erkek arkadaşım... onu da anlıyorum ama en azından bugünü hatırlamak dünyanın en zor şeyi değil gibi geliyor :/ ilişki dinamiklerine bağlı aslında. karşımda bunu önemseyen biri olsaydı ve ben önemsemeseydim yine de hatırlamak için önceden not falan alırdım ki karşımdaki mutlu olsun. o da benim önemsediğimi bildiğinden en basit bunu yapabilirdi. ne de olsa sevgilini mutlu görmekten daha güzel bir şey yoktur diye düşünüyorum :///

ama hayatım sen önemsiyosun diye karşıdan bu beklentiye girmekte normal değil sonuçta iki yıldır beraberiz diyosun mutlu edip önemsemese seni iki yıl sürmezdi o ilişki sen bu günlere önem veriyosundur onun öncelikleri farklıdır takılma asma suratını falanda

çok haklısın bu mesaja yazacak bir şey bulamıyorum ama yine de üzülmeme engel olamıyorum. sanırım mantığın ve kalbin çatışması bu noktada devreye giriyor... sorduğum sorunun çok mantıklı olmadığını biliyor da olsam, yine de hayal kırıklığıma engel olamıyorum...

ilişkini ve sevgilini çok fazla önemsediğin için hassaslaşmışsın baya anlıyorum seni de ama bu kadar fazla detaylara takılıp kendini yıpratma güzelim benim

evet, öyle yapmam en doğrusu olacak gibi görünüyor..