Eşim aramıyor, sormuyor. Kendimi o kadar kötü hissediyorum ki?

Geçmiş olsun çok üzücü...
Peki kendinizi bu durumda tutmayı daha ne kadar sürdüreceksiniz? Hiç mi değer vermiyorsunuz kendinize? Çok mu aşıksınız? Yukarıda okuduklarım aşka dair şeyler değil. Ancak bazı insanlar öfkesini bile aşkı yüzünden yaşar. Tam olarak bu yaşadıklarınız karşısında nasıl bir tavır almayı veya sonuca yönelik ne yapmayı düşünüyorsunuz? Dışarıdan yazınızı okuyan evlilik yaşamış biri olarak bitmiş bir ilişkinin adı konmak üzere diyebilirim. Sinir krizinizin sebebi size karşı takınılan tutum ve tavır. Peki böyle bir insan ile bir ömür yaşayabilir misiniz? Hadi siz yaşamayı göze aldınız? Kadınlığınız? Gururunuz? Kendinize olan saygınız? Geri gelmeyecek yaşınız yaşlarınız ve hayatınız? Bir taraf böyle bir özel alan yaratırken ayağına kapanmanız? Üstelik haklı olduğunuzu düşündüğünüz bir konuda?
Hanım efendi sizden çok özür dilerim fakat yanlış bir karar vermişsiniz. Benim gibi. Bunu görmek için alim olmanıza hayat konusunda GURU olmanıza gerek yok. Okumuş aklı başında asgari düzeyde sosyal hayatı olan biri olduğunuzu düşünüyorum. İçinde bulunduğunuz hayatın dışına çıkın. Yapmadığınız şeyleri yapın kendinize ve ilişkinize birde dışarıdan bakın. Kendinize çok kızacaksınız. Haddim değil ama geçmiş olsun bitmiş bir evliliğin eşiğinde bekliyorsunuz.
Çok üzgünüm bu yorumu yaptığım için geçmiş olsun. Kendinizi bu kadar değersiz hissettirmesine müsade etmeyin kimsenin (!)

Erkeklerin biraz rahat bırakılması ve sıkılmaması gerektiğinin taraftarıyım açıkçası ama.. Ailelere kadar neden sen hatalı görünüyorsun? Bence kendine sorman gereken çok soru var gibi.. Kadınlar malesefki şu hatayı çok yapıyorlar, evlilikten önceki hayatlarından daha iyi ve mükemmel olacağını sanıyorlar evlilikten sonraki hayatlarının.. Barışmak belki en kolay kısım olabilir, asıl önemli olan barıştıktan sonra nasıl ve ne şekilde devam edeceği. şaun belkide evliliğin en sancılı olduğu dönemler olabilir, canım cicim zamanları geride bırakılmış, belli bir doygunluğa olaşılmış ve sıkılmışlık başlamış olabilir.. Bu sadece erkek için değil sizin içinde geçerli. Yani daha öncesinde sizi rahatsız etmeyen ya da tolere edebildiğiniz şeylere kızma sinirlenme falan. Daha çok pişilicek, daha çok yıpranılıcak.. 60-70lere gelmiş yaşlı çiftleri gödüğümüzde imreniyoruz ama böyle hiçte kolay olunmuyor. Kendinizi törpülemeyi öğrenmelisiniz, emin olun zamanla o da törpüleyecek kendini, onunla konuşmalısınız kızmadan bıkmadan.. Onunla bir ömür geçirmek istediğinize ve bunu kızmadan bıkmadan yapacağınızı söyleyin ona, hatalardan ders çıkarılabileceğini hatırlatın. Olmadı ona zaman tanıyın.. çünkü kiminle olursanız olun daha iyisini bulmanız zor.

sakin olup kendini rahatsız olduklarını anlat, işlerini anladığını ama sana da zmn ayırması gerektiğini anlat ve böyle devam ederse yeni evli bile olsak devam etmei zor mutsuzum de