Her şeyiyle mükemmel olan birisi neden senin olmalıdır?

Her şeyiyle mükemmel olan insanlar, şayet kendilerinin farkındalarsa talepleri de ona yönelik olur, ben kendimi eğittim, kendime güvenim var, yanımda da bana yakışan birisi olmalı düşüncesinde olurlar. Seçilen değil seçen olacak düzeydeyim derler ki bu bana mantıksız gelmiyor lakin bazı kişiler her şeyleriyle mükemmeller ama kendi değerlerinin farkında olmadıklarından beş para etmez kişilere bağlanıp yazık ediyorlar kendilerine. Bu kızın yanında bu oğlan ne alaka diyoruz, insan kendi değerini bilmeli ya, harcatmamalı kendini. Bir de şu var, hiçbir vasfı yok, oturaksız, usturupsuz, dengesiz kişilerde en âlâsını istiyorlar kendileri için, ilk evvela kendine bak demi, gülünç duruma sokuyorlar kendilerini. Kadın olsun/erkek olsun ilk evvela kendine bakacak, kendini ne kadar yetiştirdiğine. Mamafih aşkın da kriteri yoktur, aşk bambaşka bir deryadır, aşk mevzubahis olduğu vakit görselliğine takılı kalmazsın, küçük bir bebeği izlemek gibi huzur verir aşık olduğun kişinin varlığı, öylesine safça, berrakça bir duygudur aşk. Esnemesini, hapşurmasını dahi seversin, her bir mimiğini, her bir detayını seversin. Ben aslında kusur da seven bir insanım, kusurlar bana mükemmel geliyor mesela. Kırışıklıkları olan adamlar gençlerden daha yakışıklı geliyor bana ya da yüzünde çilleri olan kişilere bakmaya doyamıyorum, şiveli konuşan erkeklere mest oluyorum, kendi özlerinden dönmeyişlerine. Bir süre göz o mükemmel vitrine de aşina oluyor ki, ilişkileri sadece insanların vitrinleri sürdürmez.

Çünkü her şeyimle mükemmel biri olarak öyle biriyle ol ayı da hak ederim