Peşini bırakmalı mıyım yoksa inatla peşinden mi gitmeliyim?

Çok ayrıntı vermeden üstten bir şekilde anlatıyorum. Üniversite öğrencisiyim bir çocuğu çok beğendim ve bir süre uzaktan gözlemledim. Hislerimi içimde yaşadım ancak daha sonra pişmanlık duymamak için ortak bir arkadaşımız aracılığıyla kendisiyle tanışmak istedim. Onun haberi yoktu ama arkadaşımla konuşurken onun da beni fark ettiğini ve kendisinin ilgisini çektiğimi öğrendim. Sosyal medyadan ekleştik ve konuşmaya başladık. Başlarda normaldi her şey.. Onunla tanışma yolumuzda biraz ilerledik ama sözlü olarak bir ilerleme (kıskançlıklar, kısıtlamalar saatler süren gülüşmeli konuşmalar..) Sınavlardan sonra evine gitmişti gelmesi için çok heyecanlıydım. Gelince şunu bunu yapacağız diye hayaller kuruyorduk. Beni kıskandırmaya çalışıyordu. her şey çok güzeldi ta ki buraya geleceği geceye kadar. O gün, gün boyu soğukluk sezdim onda. Yola çıktığı gece bir türlü uyuyamadım acaba geldi mi, iyi mi diye meraktan ölüyordum. Geldiği gün yanına gitmek için heyecanlıydım her şey normaldi akşam yanına gittim oturuyorduk göz göze geliyorduk masanın altından ayağıyla ayağıma vuruyordu. Onun çok yakın bir kız arkadaşı var güya kanka dediği onunla çok samimi ve temaslılardı. Hissettiğim şeyleri kuruntu sanıyordum lâkin haklıymışım. Onu gece oradan kalktıktan sonra aradım normal cevap verdi hatta konuşmak istiyordu. Ben ise sen ciddi bir yola hazır mısın diye sordum. Bilmiyorum, hazır mıyım değil miyim emin değilim, bit şey hissetmiyorum dedi. Kalbimi çok fena kırdı telefona sessize aldım sesimi duymak istedi ve bir süre seslendi sesi açıp iyi geceler diledim yüz yuze konuşalım ertesi gün dedi. Gün boyu ben asla aramadım o da aramadı ardından gece aradı ve yanına gittim. Masada konuşurken bambaşka biri gibiydi. O saatlerce konuştuğum konuşurken mutlu olduğum adam yoktu karşımda adeta. Bana karşı çok vicdansız ve acımasızdı. O masada bir sürü şey konuştuk kendisine edilmeyecek laflar ettim. O masadan kalkmayınca ben öncelikli davranıp kalkabilirsin çekinmene gerek yok dedim. Kalkıp direk dışarı çıktı. Başta keşke daha önce seni tanımış olsaydım, neden en başından bana gelmedin diyor ama o gece ise bir şey hissetmediğini ve konuşmak için konuştuğunu söylemişti. Her ne kadar ona kırgın ve kızgın olsam da aklımdan çıkmıyor. Kızlar ve erkekler dalgaya almadan dürüstçe fikirlerinizi belirtin lütfen. Gururumu hiçe sayacak bir insan değilim ama pişman olmasını istiyorum. Bazen aşağıda ortamlara giriyorum bana bakıp bakıp duruyor. Ne yapmalıyım sizce, kafayı yemek üzereyim eğer bir fikir ya da öneri almazsam 🤷

Dipnot: o kadar ilerlemişti ki konuşmalarımız ben tanışma aşamasını geçtik sanıyordum o ise bana göre geldiğini söyledi. Onunla oturmadan önce kankası sıfatıyla yanında gezen kıza bizden bahsettim aşırı abez bir tepki verdi. Ondan sonra zaten onun bana karşı tavırları tamamen değişmişti. Ben başka bir şey var dedim ona bana başka biri yok dedi. hiç sormadım ama o kızla alakasini mı soruyorsun dedi hayır dedim. Ama içten içe ondan şüphe duyuyorum..