Düşünün sabah oluyo günaydın diyebileceğim biri yok?

Bu duruma biz insanlar kendimizi getirdik ilişkileri hızlı yaşayıp askıya almayı bıraksak tüketim çılgınlığını ilişkilerden uzak tutsak daha uzun soluklu ilişkilerde kalmaya çalışsak bu yalnızlığı çekmiycez lakin biz en ufak bir sorunda çözmek yerine vazgeçmeyi ve başka bir ilişkiyi seçtiğimiz için bir süre sonra dugularımızda yoruluyor ve sıradan gelen ilişkiler ve heycanlardan kendimizi uzak tutmaya çalışıyoruz ama tıpkı uyuşturucu gibi olan sevilme isteği durmuyor ve busefer kendimizi yalnız hissetmeye başlıyoruz bilmiyorum anlatabildim mi söylemek istediğimi