Bitmek bilmeyen halsizlik ve sürekli yorgunum, mutsuzum bir bakar mısınız lütfen arkadaşlar?

16 yaşında oturduğum yerden biri ile çıkmaya başladım çocuktum ne kadar olgun olsamda bir şekilde aşka yenildim bişeyler yaşadık daha da ötesini istedi yapamayacagımı syledım defalarca sen zaten kendıne bakmıyrsun gbı laflarını işittm derken aldatıldm bı sekılde sıyrıldım bıtırdım ınancım oldugu ıcın daha da gunaha grmk ıstemedım. Derken okulum şehr dısındaydı yurttan cıkmadım sınvlarımıda bır sekılde atlatmaya calıstm yuksk olmasada bırkmadm alttn ders ama ne hayallerım vardı olmadı.. Derken bırı ıle tanıstm dınınde ımanında gbıydı o kdr sevgıye acmısm kı onun şiirsel bir mızacı vardı etkıledı benı derken resmn benı el ustunde tutarkn bı anda ben snı haketmıyorum dıyıp uzklastı.. yıkıldım ıkıncı bı darbede ondan yedım.. projeler yaptım yapıyorumda üniversite klübünde baskan yardımcısıyım bölümümün ve bu dogrultuda yenı

ınsanları tanısamda sesımın rengı bıle kalmadı ne ınancım kaldı nede kendıme guvenım.. yaşıyorum sırf ailem için onlara karsı sorumlulugum var diye.. Çevremde psıkolojı ozuk kız ımajm var yakn arkadaslarm ne kadr anlıyorz deselerde anlamıyrlar benı hepsının kyfı yerınde cunku hepsını prenses gbı seven el ustunde tutan bırılerı var bense hayatın darbesını yemısım.. yaşın kac kı demeyın lutfen ya da ask ılskısı alt tarafı demeyın ltfen bu ask degıl ınsanın en canını yakan seydır gruru ıle oynanması benım defalarca oynandı ne yapacagım ben

Bir dost olabilir.. Ama bir sevgili asla