İlk aşktan ayrılmak aptallık mıdır?

Önceden aşka inanmayan biriydim yani aşkın hormonal olarak gelip geçici olduğunu düşünüyordum. Sevgili ve aşkla uğraşmadım, başarılı odaklı bir yaşam düşünüyordum. Duygusuz, ruhsuz bir insandım afedici biri değildim ama sonra ilk sevgilimle tanıştım mesajlaşıyorduk bana aşka inanır mısın diye sordu. Benim cevabım hayır oldu ve beni inandıracağını söyledi. Sonra benim erasmusdan dolayı yurt dışına çıkmak gerekti ve bana gitmeden önce sevgili olmak isteğini söyledi ve oldukta. Bana mektup yazdı bende ona yazdım birbirimize mesaj olarak gönderdik. Bu zamanlar da ara sıra tartışmamız oluyordu ama ciddi değildi. Biz daha derin konular hakkında konuşmaya başladık işte geçmişi veya sahip olduğu düşünceler gibi. Önceden 2 tane sevgilinin olduğunu ve bunlarda sanal ilişki olduğunu söyeldi. Geçmişine saygı duydum ve neden ayrıldıklarını sordum bana birbirlerine uygun olmadıklarını söyledi. Daha sonraki tartışmalarda sürekli olarak eski sevgilisiyle beni kıyasladı. Tabi sonra tatlıya bağlıyırduk çözüyorduk ama en ufak tartışmada çözüm yolu bulmadan ilişkiyi bittirmek istedi. Bende düşündüm ki benimle sevgili olmasının nedeni o kızı unutmak içindi. Sonra bir tartışmada bunu söyeldim o da onu sevmediği sadece sevgili olduğunu ama ona karşı özel bir duygu hissetmediğini söyledi. Aşkı benimle beraber hissettiğini söyledi ve onunla yani eski sevgilisiyle yaşadıklarını benimle yaşamak istemediğini. Benden sürekli ayrılmak istemesinin nedenini sordum neden çözüm yolu aramadığını ve bana her devasıda sözler verdi. En ufak tartışmada sözlerini tutamadı. Hep yapıcı taraf bendim sonra sigara içemeye başladığını söyledi ama sigara içmesini sebebi benmişim gibi davrandı. Bunlara da takılmadım dedim vicdanını rahatlatmak istiyor suçlu hissediyor falan. Yani biçrok kez onu affettim. 9 ay uzaktan ilişki olarak sürdü. Ona karşı nankör olmak istemiyorum iyi günlerimiz de oldu hatta birbimzi destekeldiğimiz başarılarımızı artırdığımız. İlk zamanlardaki bana karşı ilgisini hissetmiyorum eskisi gibi üstüme titremiyor. Kolaylıkla kavga ediyor ve küfürler ediyor ve en kötüsü de tehtid etmeye başladı bende ayrılmak istediğimi söyledim birçok kez seni seviyorum yazdı ama sonra fikrimi kabuk etti. Birbirimize verdiğimiz sözleri düşündükçe kurduğumuz hayalleri düşündükçe acı çekiyorum. Beraber yaşlanacaktık asla ayrılmayacaktık. Neden kendine beni bu kadar aşık etti ve sonra kendinden soğutmak için elinden geleni yaptı. Şimdi ne yapmam lazım, ilk aşk tek ve son mu olan? Beynim ve kalbim birbiriyle tartışmaya giriyor ve bundan sadece acı çekiyorum.