Eski erkek arkadaşım beni özlüyor olabilir mi ya da onunla hala bir şansım olabilir mi?

6 ay önce bir tanışma uygulamasında karşıma çıkan faslı çocuk hakkında yazdıklarım. Çoook sorunsuz bir ilişkimiz vardı sadece kendisi çok fazla kıskançtı. Beni herkesten kıskanıyordu hemen hemen. Sadece bu olaydan ara sıra tartışmamız olmuştu. Kendisi çok kibar ve düşünceli birisi. Neredeyse her gün görüntülü konuşuyorduk. Ben ayrılmadan önce işe başlamıştım çok stresliydim yine kıskançlıkla alakalı bir tartışmamız olmuştu. Yakın bir arkadaşını takip etmemi istememişti. Erkek olduğu için. Bu tartışmada baya kaba konuştum normalde asla öyle konuşmam ama her insanın bir sabrı oluyor. Onun istediği gibi yapmaya çalıştım bazı şeyleri. Sosyal medyada çok güzel bir fotoğrafımı paylaştığımda lütfen sil çok kıskanıyorum diyordu ve bende özgürlüğüme aşırı düşkün bir kızım ama yine de onun istediğini yaptığım oluyordu çoğu zaman. Sırf ilişkimiz zedelenmesin diye. O tartışma sonrasında ayrılma kararı verdik, o da istiyordu çünkü onu kırmıştı sözlerimle. 1 ay geçince onu özlemeye başladım. İşten ayrılmıştım. 1 ay boyunca sadece sabahtan akşama kadar zaten çalışıp eve geliyordum yemek bile yemeyip yatıyordum. O zaman fark edememiştim onu özlediğimi. Ona kendimi açıklayan yazılar yazdım. Bana cevabı çok kibar ve güzel olsa da açıkça benden soğuduğunu bu yüzden instagramdan takipten çıktığını falan da söyledi. Sadece beni unutmaya çalıştığı için bunu yaptığını söyledi. Hayatında da yeterince sorun vardı. Ayrıldıktan bir kaç gün sonra anneannesi vefat etmişti. Mekanı cennet olsun. Bir kaç defa daha yazdım. Doğum günümde artık bana bizim hakkımızda yazmamı istemediğibi belirtmişti. O gün çok iğrenç bir doğum günü geçirdim. Aramalarımı açmadı. Ve akşam tekrar benzer kibar bir cevap verdi. Ayrıca doğum günün kutlu olsun dedi. Teşekkür ettim ve yine konuşma güzel bitti. Neyse ara sıra böyle hep onda buldum çareyi ona gittim ve yazdım yine aynı şeyler. Benden sıkıldığını sezdim biraz. Özellikle son yazışımda ağlaya zırlaya seni unutamıyorum bana kendini unutturabilir misin dedim düşünün gerçekten o kadar çaresizim ki onu unutmak için bile ona soruyorum. Sabah 5e yaklaşıyordu Türkiyede onlarda da 3 civarı bana yazıyordu hala. Bana değer verdiğini ama artık bunu aşmam gerektiğini söylüyordu. Hayatındaki sorunlardan bahsetti biraz da olsa. Bütün derdinin dersleri olduğunu, bir kız arkadaşa ihtiyacı olmadığını söyledi. Eğer sorunları olmasa o kız arkadaş ben olur muydum diye düşündüm kendimce. Evet eskisi gibi konuşabiliriz ama sen önce kafanda bir şeyleri düzelt dedi. Yapabileceğimi güçlü olduğumu söyledi. Ona söz verdim. İyi geceler yazdım ve eskiden bana yazdığı bir mesajı anımsatan iyi geceler prenses mesajını okudum. O bana dünyaları verdi sanki. Bu kadar ufak bir şey ama çok büyük hisler uyandırıyor sevene. Ayrıntıyla yazdım okurken affınıza sığınıyorum. Bundan sonra ne yapmalıyım. İçimde belki sadece benim kendimi kandırmam bilmiyorum ama sanki o benim kaderim gibi hissettiriyor bana.