Ya benim bu hayatım ne olacak bıktım vallahi?

Kendimi bildim bileli böyle oldu Nezaman tam mutlu oldum banada güldü hayat diyorum ailem karışıyor ya da olumsuz ernejileri ile beni sömürüyorlar. İşe gidiyorum sırf yüzlerini görmek istemiyorum diye köpek gibi akşama kadar çalışıyorum ama o eve adım attım mı yine içsel bir acı yaşıyorum

Ailemden uzak kalmak için başka şehirde üniversite okudum yine aile evine geldim yemin ediyorum daha beter oldum en azından evden uzak kalarak acılarımı eğlenerek içimde bastırarak yaşadım. Şimdi daha beterim evden gitmek istiyorum pılımı pırtımı toplayıp hiç mutlu değilim

Babam annemi aldattı ben bunu yeni öğrendim gerçi babamın anneme kaçıncı taktığı boynuzu bilmiyorum. Annem henüz bilmiyor çünkü bilirse ayrılır çok zorluk çektiği için annemin üzülmesine dayanamam ama babama her baktığımda küçükken bana yaptığı şeyleri büyükken yaşattığı travmaları unutmam heleki şu son yaptığı şeyi zor tutuyorum anneme söylememek için ama diyeceğim elimde ispatta var ne olacaksa olsun her boku yiyor babam ama ben Allah katında sevdiğim adamla evlenmek istediğim için izin vermiyor ya bana bende herşeyi ortaya döküp evden çıkıp gideceğim ya sevdiğim adama verirsin ya da annemle beraber yaşarsın diye tehdit edeceğim. Çünkü yetti yani 27 olacağım yaşım kaç artık onların istekleri doğrultusunda hareket edemem yani

Çevrem yok aslında aile konusunda akraba konusunda çok şansız biriyim. Hayatımda bir güzellik olsa direk olumsuzluk duyuyorum elalemden sonra beni etkiliyorlar sanki çok büyük yanlışlar yapmışım gibi. Hani korktukları şeyleri hiçbir zaman yapmadım ama artık beni bu duruma itiyorlar

Önceliğim babam olacak o adam ve babamın aklı ile annemin hareket etmesi bunları iple istediği yere çeken o halam çok olacak işimi bozdular hep yaşım geldi bende sevdiğim ile evleneyim yuvam olsun güzel bir işim var diyorum ama hayır diyorlar. Kendileri sütten çıkmış ak kaşık mübarekler

Çekemiyorum işte kendilerince iyi şeyler yapıyorlar gibi gözüküyor ama yemin ederim değil. Aile baskısı altında büyümüş bir çocuk oldum hep ailemden korktum başlarını öne eğerim diye istedikleri olmaz diye üzmekten korktum ama hiç mutlu olamadım hiç anlamadılar hani benim mutluluğum ile mutlu olmayı tercih etmediler