Yuva yıkanın yuvası olur mu?

Birkaç cümle ile cevaplanamayacak sorular soruyorsunuz bazen hanımefendi.. Buda onlardan biri.

Yuva kelimesi hayvanların (özellikle kuşların) yumurtlamak, kuluçkaya yatmak, yavrularını büyütmek ya da yavrulamak için, türlü şeylerden yaptıkları ve türlü boyutlarda, biçimlerde olabilen barınağa denir. Özellikle kuşların yuvalarını yaparken uzun uğraş vermeleri, binlerce çubuğu tek tek yuva yapacakları yere taşıyıp bir inşaat ustası gibi, bir terzi, bir annenin yavrusuna kazak örer gibi ilmek, ilmek işlemeleri çok zor ve emek isteyen bir şey. İki farklı insanın (kadın-erkek) anne babasını, kardeşlerini, doğup büyüdüğü yeri, yaşadığı yeri bırakarak bin bir zorlu süreci atlatarak (tanışma, flört, sevgililik, sözlülük, nişanlılık ) mali olarak bir sürü külfete girerek ayrı bir ev edinmeleri bu nedenle yuvaya benzetildiği için bu kelime sonradan insanlar içinde kullanılmaya başlanmıştır. “Yuva yıkanın yuvası olmaz” deyimi sadece şu an bizim anladığımız anlamda bir deyim değil aslında. Ben çocukken köyümüzde her ağaçta, her evin giriş bölümünde saçak altında kırlangıç, serçe gibi farklı kuşların yuvası olurdu. Çocuklar bu yuvaları bozmasın diye bize yuva bozmanın çok günah olduğu öğretildi. Bu deyimin asıl çıkma sebebi budur. Boşanmaların hız kazandığı, boşanmaların üçüncü bir kişi sebebi ile olduğu 1980-90 lardan sonra bu deyim şimdiki anlamı ile kullanılmaya başladı.

Bu kadar edebi ve sosyolojik açıklamadan sonra şimdi gelelim soruna görüşümü açıklamaya;

Birçok farklı uzun ve zorlu süreçten geçen (tanışma, flört, sevgililik, sözlülük, nişanlılık ), ilmek ilmek işlenen, içinde sevgi, saygı, ilgi, sadakat, kadir kıymet bilme, fedakarlık, hoşgörü olan bir yuvanın (insan yuvasının) yıkılması mümkün mü? Bence değil.

İçinde bunların büyük çoğunluğunun olmadığı bir yuvanın sağlam kalması mümkün mü? Bence değil.

İçinde bunların olmadığı bir yuva ancak çocukların hatırına,

çaresizlikten, mali külfetinin olmasından, el alem ne der gibi sosyal baskıdan, taraflardan birinin ekonomik olarak özgür olmamasından ve yeterli, sağlam bir aile desteği olmamasından yıkılmıyor günümüzde.

Bunu manen yıkılmadan madden yıkılmaya örnekleyecek olursak;

Japonların yaptığı içinde bilim, tecrübe, para, emek ve iyi niyet olan binalar 9 şiddetinde depremde bile yıkılmıyor.

Bizim yaptığımız içinde bilim, tecrübe, para, emek ve iyi niyet olmayan ( daha fazla para kazanma hırsı olan ) binalar 6-7 şiddetinde depremlerle yıkılıyor.

Yuva yıkılmalarında üçüncü kişi asla ve asla hiçbir zaman sebep olamaz.

Düzgün, sıcak bir yuva sahibi iki tarafta üçüncü kişiye asla ihtiyaç duymaz.

Üçüncü kişi ancak sağlam olmayan yuvalarda deprem etkisi yapar ve yuva yıkılır.

Bir görüş var bu konuda ; “Eğer hayatınızda bir ikinci kişi varsa ve tercih yapmak zorunda iseniz ikinciyi tercih edin çünkü birinciyi gerçekten sevseydiniz ikinci asla olmazdı” diye.

Bu söz gerçekten sosyolojik, psikolojik olarak doğru bir söz. Bu konu çok uzun ve kitap yazacak, konferans verecek kadar uzun. Kısaca denilebilir ki üçüncü kişi sadece son damladır bardağın taşması için. Zaten sağlam olmayan, zaten manevi anlamda yuva olmayan bir yuvanın yıkılması için sadece son darbedir üçüncü.

Yukardaki açıklamalardan ayrı olarak özel durumlarda var. Bazı yuvalarında yıkılması gerekiyor. Her şeyin bir ömrü bir miadı var. İnsanlar güzelce evlenebildiği gibi güzelce boşanabilmeyi de bilmeli.

Bu dünyaya bir kez geliniyor ve tekrarı yok bu filmin. İnsan ömrü 80-90 yıl. Zaman su gibi akıp gidiyor.

Nasıl ki bir ev alıyoruz bin bir emekle içinde yaşadığımızda hoşumuza gitmediğinde satıp yenisine bakıyoruz ve alıyoruz. Nasıl bize sorun çıkaran arabayı değiştiriyoruz, sorunsuz olanı almak istiyoruz ve alıyoruz aslında hayatımıza aldığımız kişiyi de değiştirebiliriz. Aramızda kan bağı olan insanları atamayız, satamayız (anne, baba, kardeş vb ) ama kan bağı olmayan ve tamamen bizim tercihimiz ile hayatımıza aldığımız insanları ( arkadaş, dost, sevgili, eş, komşu vb), yaptıkları tahammül sınırını aştığında atabiliriz de satabiliriz de. Bunları yapmadığımız için zaten sürekli ve herkes depresyonda.

Şimdi bazıların olur mu öyle şey; ev-araba ile evlilik, eş, insan aynı mı? Bir mi, dedikleri oluyordur.

Bir tabi, bir ton gaz yaktığım halde ısınmayan evi (içimi ısıtmayan eşi), bakımını yaptığım halde yürümeyen hep sorun çıkaran arabayı (her türlü çabaya rağmen her olumsuzluğu sorun eden eşi)

nasıl istemez ve satıp hayatımdan çıkarırsam, insanı da çıkarırım.

Benim kan bağı olmadığı halde; sırf bana iyi gelecek, hayatımı güzelleştirecek diye binlerce insan arasından tercih edip bin bir emekle hayatıma aldığım kişi , hayatımın içine ederse onu hayatımdan çı ka rı rım.

Bu konuda bize zor gelen şey aslında (sorunlu eş) dinsel, ırksal, toplumsal ve ekonomik değerler.

Gelişmiş ülkelerde insanlar birlikte oluyor, mutlu oluyor ne zaman ki artık mutsuzluk başlıyor hemen adam gibi ayrılıyorlar. Ne çocuk ( çocuk için boşanmamada ayrı bir dram), ne para, ne onun bunun ne diyeceği umurlarında oluyor. Çünkü biliyorlar ki mutsuz bir birliktelik hayatı zindan eder ( eşini çeşitli sebeplerle artık sevmeyen, istemeyen ona saygı duymayan bir insanın onunla ömür boyu aynı yatakta yatmak zorunda olduğunu düşünün, ben düşündüm bana iğrenç ve zulüm gibi geldi).

Evli bir insanın isteyerek veya istemeden üçüncü bir kişiye meyletmesi sık sık olan bir şey bizim toplumumuzda. Çeşitli baskılayıcı sebeplerden dolayı bunu gizli yapmak, sürdürmek ne kadar doğru?

İnsan gibi boşanıp, medeni durumun müsait olup dilediğini yapmak varken aldatmak ne kadar doğru?

İşte gizli saklı olmaması için, aldatma olmaması için ortada başka bir kişiye sevgi, istek varsa adam gibi boşanmak gerekir. Bu durumda üçüncü kişi yuva yıkmış olmuyor, yuva kurulabilecek bir aday oluyor.

Bu yazdıklarımdan kimse farklı anlamlar çıkarmasın hele hele evli insanlarla ilgileneyim yuvası sağlamsa olmaz, değilse olur anlamı çıkarmasın. Özellikle kadınlara yazıyorum evli bir erkek size ilgi gösteriyorsa (evliliğinin düzgün olmadığını, eşten şikayet vb belirtiyorsa ) ve sizin de ona karşı hisleriniz varsa, ona boşan da gel koçum, o zamana kadar da önündekini ye demelisiniz.

İlişkilerde ahlaki olan, mantıklı olan bir ilişkin varken bu ilişki düzgün ise üçüncü bir kişiye meyletmemektir. Mevcut ilişkin sağlıksız ve sorunlu ise, ilişkini insanca bitirip, başka bir ilişkiye bakmandır. İki kişinin bir yuvası varsa ve bu yuva yıkılmayacak kadar sağlam değilse taraflar ve toplum suçu üçüncü kişide değil bu yuvayı sağlam yapmayan yuva sahiplerinde aramalıdır.

İki kişi birlikte bir ömür geçirme iradesi gösteriyorsa ve bunun için ailelerinden kopup birlikte oluyorsa yer, tür önemli değil manen yuva kurmak budur, barındıkları ev manen yuva değildir madden yuvadır.

Özetle; evliliği yürümeyen bir kişi boşanıp üçüncü ile evlenirse üçüncü burada yuva yıkmış olmaz hiçbir zaman. Hayatta gözlemlediğim, gördüğüm, bildiğim çok kişi oldu böyle. Selamlar.

Oluyor maalesef.. yani bu hayatta adalet olmadığı için en çok da kötüler mutlu oluyor.. mesela dürüst güvenilir kişilerin daha sevgili bile olmuyor ya da sevilmiş olmuyorlar ama bakıyorum kim aldatıyorsa eşine kötü davranıyorsa hep onlar sonunda kazanıyor.. ama inşallah iyiler de bir gün mutlu olurlar..