Bu aldatma mı yoksa ben mi çok geride kaldım?

Şimdi ben 19 yaşımdayım. Fabrikadan bi kızla tanışıyoruz o 26 yaşında. Adı ayşe. O kapalı ben açık. İlk geldiğinde sevgilisi vardı. Daha sonra çok baskı yapıyor diye ayrıldı. Şu an ilkokul arkadaşı ile sevgiliymiş. Evlenme yolundalar.

Dün biz esenyurta gittik ama sadece ikimiz. Sonra ayşe dediki benim buralarda yaşayan eski bir erkek arkadaşım var. Yıllarca aynı fabrikada çalıştık. Adı mert. Durumumu görmüş beni özlemiş. Gitmeden son kez göreyim dedi. Bende benlik sorun yok gelsin dedim. Sonra geldi bizi arbası ile gezdirdi esenyurtta. Mertin, ayşenin evlenme yolunda olduğı sevgilisi olduğundan haberi yok. Kıza yürüyor falan her gittiğimiz yerde sarılıyorlar yanak yanağa. Mert onun ağzına wuffle veriyor. Ayşe onun içtiği bardaktan meyvesuyu içiyor. Bilmiyorum kimsenin günahını almak istemiyorum ama ben o ortamda kendimi çok kötü hissettim. Bu normal bi şeyde ben mi geri kaldım ya da yıllarca arkadaşlar diye bu samimiyet normal olabiliyormuymuş demekki. Benim de artık böyle şeylere ayak uydurmam mı lazım yoksa onlar mı yanlış yolda diye diye şok geçirdim. Yol dönüşü arabaya mert bi erkek arkadaşını aldı yoldan. Bana ayarlamaya çalıştı. Eve vardım 2 saat uyuyabildim şok etkisinden çünkü ayşe yani benden büyük 26 yaşında doğruyu yanlışı ayırt edebilen biri benim mi değişmem lazım kafa olarak onu çözeyim derken uykusuz kaldım.

Bilmiyorum canlı canlı aldatma yaşandı gibi gözümün önünde