Seni istemeyen birinin peşinden koşar mısın?

Bu iş sadece teklif ettin, kabul etmedi, peşinden koş vs olmamalı. İlk başta reddenin gönlü varsa bile açık kapı bırakır, ona göre yaklaşır yani.

Kendimden örnek vereyim;

Çok hoşlandığım, duygularımın olduğu aynı iş yerinde çalıştığım bir kız banada yakın oturduğunu fark ettim. Kızın kaçıngan bir yapısı vardı ve utangaç, çekingendide. Buna biraz yanaşınca ve aynı yerden servise binince falan belli bir süre sonra samimi olduk ve birbirimize güvendik. Muhabbet, sohbet iş odaklı kendi yaptıklarımızdan vs bahsediyorduk ama kızın bana karşı hiç bir merakı yoktu, ilgisi yoktu, beni tanımak adına hiç bir şey sormuyordu, bahsetmiyordu. Bende bunu bildiğimden kıza hiç açılmadım. Çünkü o duygusal anlamda bana geli hissetmiyordum. Bir yere davet bile etmedim. İçimden bunu yapmak gelmiyordu. İçimde kaldı öyle. Zamanla biraz daha iyi olduk. İstemsizce ona dokunuyordum, sarılıyordum bir şey demiyordu ama dediğim gibi hiç bir şekilde o manada ilgisini hissetmedim.

Hayatımda bu yaşıma kadar gördüğüm en yabani kızda oydu. Bu kadar yabancı, uzak, uyumsuz bir şey ilk defa tanımıştım. Kız düzgün, harbi, çok samimi bir kızdı. Sırf bunun için muhabbetimi, sohbetimi ilerlettim. Ama ilerisi olmadı.

Veee bugün bir resim gördüm gruptan arkadaşlar atmışlar, Kız evlenmiş.. O anda kalbime inan bir bıçak saplandı sanki... :(

Hayır beni istemeyenin peşinden koşacak kadar gurursuz ve saf değilim.. beni istemiyorsa zaten kendisi kaybeder. ben sadece değerimi bilen insanı severim.. ben o kadar emek verdiysem zaman ayırdıysam ama o artık istemiyorsa da yapacak bir şey yok güle güle derim kendisine.. sonuçta hayat kısa kimseyi bekleyerek ya da kimsenin peşinden koşarak geçirmemeli insan bunu.. zaten gerçekten seven insan da sevdiğinin yanında olur.. eğer platonik aşktan bahsediyorsak da ben zaten kimseyi platonik sevmedim bugüne kadar ve sevmem de..