Sevmekten ve çabalamaktan vazgeçmeyeceğim. Aşkta gurur var mıdır?

bacım o senin aşkını asla görmeyecek sen içini rahat ettirmek istiyorsan onu aramak mı istiyorsun ara yazmak mı istiyorsun yaz naparsan yap ters teptiğini görünce kendin pes ediceksin zaten bizim sana şunu bunu yap dememizle olmaz ha biz gördük geçirdik akıl veririz ama sen uygulamazsın yaşayarak öğren gurur yapmak istemiyorsan yapma
sonuçlarına kendin katlanırsın

aşkta gurur olmaz ama bazen vazgeçmek gerekir bende hala acı çekiyorum biliyorum çaresi yok istemiyorum bunun için kendime çok zarar verdim ama artık kendime dur demem gerek sende yavaş yavaş unutmaya bak iyiliğin için diyorum belki yorurum fazla yardımcı olmiycak çünkü bende o acıyı yaşadığımda insanları asla dinlemiyordum hala bile bir bekleyisteyim belki döner diye ama olmuyor işte belki de Allah (c. c) benim için en hayırlı olanı bu değildir bana daha iyi birini göndereceğine inanıyorum hala yaşıyorsam demekki gelecekte baska biriyle daha çok mutlu olmam için bana zaman tanıyor ya da bilmiyorum işte umarim o kisi tez zamanda gelir yaralı halimle ne kdr devam edebilirim bilmiyorum sadece bekliyorum artik

Asla geçmeyecek gibi gelir ama elbet bir gün geçer, kendimde ve çevremde gözlemlediğim süreç hep böyle oldu. Şu an nasıl hissettiğini çok iyi anlayabiliyorum ama oturup bir sigara yak ve eline telefonu almadan yalnızca duvara bakarak bir düşün, mantığını kullan. "Ben ne yapıyorum? 2 sene sonra şu anki durumum hakkında ne düşünüyor olacağım? Ölümlü dünyada bu kadar çaba göstermeye değer mi? Kendime zarar veriyor muyum?" Bu soruları kesinlikle düşünmen gerekiyor. Seni mahveden şeye bağlanırsan yavaş yavaş çürümeye mahkum olursun, fiziksel ve ruhsal olarak yorulursun. Sana tavsiyemdir, tüm duygularından arınıp 15-20 dakika olsa dahi oturup yalnızca mantığınla düşünmeyi dene.