Keşke erken yaşlarda ailemden ayrılmış olsaydım?

Tamam. Ne olduğundan çok ne olduğuyla neler yapabileceğine bak. Ağlama demiyorum, bir gün ağla iki gün ağla sonra kalk ve ne yapman gerekiyorsa yap.

Hayır ağladığın için ağlama dedim. Yapman gereken şey neye ulaşmak istiyorsan onun için çabalamak ama aynı zamanda vaktinin geç olmuş olması sana ne hissettiriyor onu anlamaya çalışmak. Diyelim ki 22 değil, 30 yaşında ve bu hâldesin. Neden korktuğunu anlaman, önüne ne engeller koyduğunu ve engelleri aşmanla alakalı notlar tutman gerek.

Abi ne diyorsun anlamıyorum ya 😂 Siz erkeklerin neden bu kadar yaş kompleksi var ki? Olgun erkek seven kadın yok mu sanıyorsun? Ay bir de 23 yaşında mısın nesin, sence yaşlı mısın? 30 yaş bile yaşlı değil. Cidden bu konuda neden sorunların var anlaman gerek. Belki de mesele yaş değildir, yaş sanıyorsundur ama değildir. Ayrıca benim birisiyle sevişip sevişmemem ile konunun ne ilgisi var? Sırf 23-25 yaşlarındasın diye intihar edecek kadar kafayı mı yedin? Escorta gitme demiyorum ama senden yaşlı adamların nasıl kızlarla iletişim kurduğuna bir bak. Saçma sapan redpill hesaplarından öğrendiğin toksik bilgilerle gelme bana.

Fırsatın sana gelmesini bekliyorsan hiç gelmez. Fırsatlar her an vardır, onları yakalayacak zihniyete sahip olmalısın. Şanslı insanların şanssız insanlardan farklı şansı fark edebilecek beceriye sahip olmaları, kendilerini zaten şanslı sayıp hayatı mucizeymiş gibi yaşamaları.

Şansın sana gözükmesini bekleme. Şans her yerdedir. Kaybetmek bile bazen şanstır. Olaylara hep sana ne kaybettirecek gözüyle bakma, sana ne kazandıracak gözüyle bak. Sana ne kazandırır kaybetmek, sana ne kazandırır yalnız olmak? Peki ya birisini kazanmak için ne yapman gerekir? Aslında hepsinin cevapları o kadar bariz ki, sadece hayatı başkalarıyla kıyaslayarak yaşayamazsın. Kendi hikâyende kendi ölçütlerini sen belirlersin. Devrim yaratan kimse normal bir yaşama sığınmadı. Ayrıca sana bir deneyden söz etmek istiyorum.

Şans nedir bilir misin? Bir deneyde iş görüşmesi için iki tane denek çağırmışlar. Bu deneklerden birisi kendisini inanılmaz şanssız hissediyormuş, diğeri ise tahmin edersin ki fazlasıyla şanslı. Ne oldu dersin? İş görüşmesi için gittikleri yerde kendisini şanslı hisseden yerde bozuk bir para bulmuş ve daha çok kendisine güvenerek içeri girmiş oysa kendisini şanssız hisseden öylece geçip gitmiş. Deneyde oraya o parayı özellikle koydular. Fırsatları görmeyi bilen insanlar vardır, bir de kendisine şanssız diyenler. Tüm mesele aslında bu kadar basit. Kendisini şanslı hissedenler hayat çok mucizeymiş gibi bakıyor ve fırsatları hemen yakalıyor, ötekiler böyle bir algı düzeyine sahip olmadığı için ve inanmadığı için bunları yaşayamıyorlar. Bir söz vardı, "Kimileri hayatta mucizelere inanmadan yaşar, kimileri ise hayattaki her şey mucizeymiş gibi." Anlıyorsun, değil mi?

Aslında bahsetmeye çalıştığım biraz öyleydi, evet. Demek istediğim şu, insanların sana dayandırdığı standartlar ile sadece normal bir yaşam sürersin. Tarihe veya birilerinin aklına kazınmak istiyorsan ya çok nefret toplayacaksın, ya da çok sevgi. Bazen ikisi birden olur çünkü çok sevilen birisinin çok nefret edilmesi kaçınılmazdır. Standart bir yaşam sana standartları getirir, aslında hayaller bile standarta dayanır ama onun biraz daha uçlarda, idealize edilmiş versiyonuna. Yani eğer kendine güvenip adım atmaya başlarsan, sırtını kendine yaslarsan hiçbir şeyin sana dayatılanlardan ibaret olmayacağını anlarsın, her şey değişmek için birilerini bekler. Büyük liderlerin hepsi cesurdu, normalleri değiştirip saygımızı kazanacak kadar hem de.

Elbette takip edebilirsin, teşekkür ederim ❤

Anladım. Terapi almayı düşünür müsün?