Neden olmuyor problem bende mi?

Aklimda bu soru dolaniyor bu siralar. Aslinda bir süredir bu soru aklimda yoktu. Ama kendime güvenim gitmeye başladiğini fark ettim oda iliskisilerimin yüzüden olduğunu düşünüyorum. Güzel bir bayanim, kendimi zeki olarak görüyorum, hep kendimi geliştirmeye çalişiyorum ve öğrenmeye odaklaniyorum. Şimdi ki ilişkimin bana ne kadar zarar verdiğini sonuçlardan göruyorum ve çekiyorum maalesef... örnek ne bir hediye, nede bir ilgi, hiç bir karşiliğini alamiyorum (önceden almişliğim oldu tabi). Zaten artik birsey beklemiyorum ve kendim aliyorum. Ama pisikolojik olarak bendeki hasarı görüyorum. Işte bana söz verdikleri şeylerin yapmamasi, bazen gorusecegimiz zaman bir seyin olmasi, kendi problemlerini cozmesi ve beni komple unutmasi, bunlar beni ciddi sekilde etkiledi. Mesela baska bir erkekle konusuyorum, bir mesajima cevap vermemesi veya vermiş bir sözün tutamamsi beni ürkütüyor ve sunu diyorum "zaten olmayacakti boş ver" ve uzaklaşmak istiyorum o an. Sonrada depresiyon. Bilmiyorum hepsi onun yüzüden.

Çevremdeki insanlardan sunu duymaktan biktim "bu erkeklerin kafalarinda problem mi var. Senin gibi bir kiz varken nasil herseyi mahfedebiliyorlar. Cok guzelsin, zekisin, komiksin, dusuncelisin ve empati yetenegin yuksek" sorunumda su zaten. Mehrametli oldugum icin ve güven yansittigim icin, bu onlara kredi veriyor. Baska kizlarin sırlarini oğrenmek istiyorum. Nasil basariyorlar. Kötü bir insana donusmem mi gerekiyor? Agresiv olmam, veya ara sira cevap vermemem. Umrumda deyip gecmem, desteklemem (sanirim çare bu).