Erkek arkadaşımı çok seviyorum, o hiç sevmiyor. Sizce ne yapmalıyım?

Pardon da nişanlımı aldatmiyorum sadece beni sevmeyen birinden uzaklaştım tamam ağladığım geceler olabilir ama kaybetim diye üzülmüyorum kurtuldum diye sevindigim günlerde var onun gibi bir şerefsizi hiç kimse istemez sadece anılar aklıma geliyor onu sevdiğim ona değer verdiklerim aklima gelio ağlamam. uzulmem çok normal İyiki de nişanlandım diyorum nisnalim bana verdiği değeri sevgiyi kimse vermiyo o verdiği sevgi ve değer sayesinde kendimi toparlıyorum

Geçmişim nişanlımı ilgilendirmiyor aynı sklde nisnalimin geçmişi de beni ilgilendirmiyor yara bandı asla değil sevdiğim çocuktan değer sevgi gormeyince kendime yuva kurmak istedim ama bunun sonrasında aşk acısı olacağını hiç tahmin etmemiştim çünkü beni hizmetci gibi kulanan birisine bu kdr bağlanacağını dusunememistm unutmaya çalışıyorm nasibimide sevmeye çalışıyorum bu benim icn zor bı surec ama atlatacağımi da umuyorum herkesin bı hayat hikâyesi vardı benim de

Abi sende bana takmişsin ha artık ne yapacağımı bilmiyorum insanım ama cesaretim yok vakit istemeye ciden yok bana değer veren tek insan o onu da kaybetmek istemiyorum